2021-06-08 Wtorek, X Tydzień zwykły Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Homilie   ❯   2021-06-08 Wtorek, X Tydzień zwykły

HOMILIA

Wtorek, X Tydzień zwykły, Rok B, I

Wspomnienie św. Jadwigi Królowej

(Mt 5, 13-16)


foto from https://pixabay.com/photos/

Sól i światło w służbie życia…

Tożsamość ucznia

W tym tygodniu odczytujemy część Ewangelii według św. Mateusza, możemy powiedzieć, że część bardzo istotną dla życia ucznia. Jest to słowo skierowane bezpośrednio do tych, którzy zdecydowali się pójść za Chrystusem. Ochrzczony (i cały Kościół) codziennie konfrontują się z tym, co sam Jezus powiedział na stronach Ewangelii, takich jak ta. Fragment ten umieszczony jest bezpośrednio po błogosławieństwach, a więc w samym sercu tzw. Kazania na Górze, w którym tożsamość człowieka i ucznia określają słowa Ewangelii.

Niezbędne

Jezus użył dwóch obrazów: soli i światła. Obydwie metafory mówią o tym, co jest niezbędne dla człowieka, a w szczególności dla ludzi z Galilei w czasie, gdy Jezus przemawiał. Światło wyznaczało rytm życia czynnego i społecznego, bez niego człowiek skazany był na bezczynność; sól, oprócz nadawania smaku potrawom, zapewniała ich dłuższe przechowywanie. Te dwa obrazy wzięte z życia ludzi mówią nam o tym, co to znaczy „być w świecie” chrześcijaninem.

Sól

Sól to coś, co dodaje się do potraw, aby nadać im smak, aby mogły być odbierane ze smakiem. Nie jest to danie, jest to niewielka ilość w stosunku do całości, zlewa się z potrawą do tego stopnia, że nie jest już rozpoznawalna, a jednak stanowi ogromną różnicę w końcowym efekcie przygotowania i znacznie poprawia danie. Sól nie jest taka sama dla siebie, ale w odniesieniu do tego, do czego jest dodawana. Uczeń jest więc powołany do tego, aby być przede wszystkim dla innych, aby nadawać „smak” i „mądrość” życiu tych, którzy go otaczają, doświadczając jednocześnie szczególnego ukrycia. Nie może być skoncentrowany na sobie, ani stanowić „całości” odizolowanej od reszty: stoi pośród innych, z nadzieją i świadomością, że wnosi pozytywny wkład w życie innych, z tym smakiem, który pochodzi od samego Chrystusa. Dobrze wiemy, co pociąga za sobą ilość soli, która nie jest dobrze odmierzona. Gdy nie mam jej wcale lub gdy jest jej za dużo…

Światło

Światło jest najsilniej przemawiającym obrazem obecności Boga i Jezusa. Przypomina słońce i życie, i bardzo często powraca w całym Piśmie Świętym, a w szczególności w Ewangeliach w odniesieniu do Jezusa: „światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka” w prologu Ewangelii Jana, „Ja jestem światłością świata” (J 8,12), „synowie światłości” (Łk 16,8) itd. Światło, podobnie jak sól, posiada cechę, którą moglibyśmy określić jako „relacyjną”, ponieważ służy ono do oświetlania rzeczy, nie istnieje wyłącznie samo dla siebie. Światło sprawia, że rzeczy stają się widoczne; nadaje otaczającemu nas światu kolor i piękno. Jednak w przeciwieństwie do soli, aby światło mogło „służyć” życiu, musi istnieć dystans między nim a rzeczami. Sól, aby nadała smak musi być bardzo blisko, musi się połączyć z innymi… Światło jest tam, wyraźnie widoczne i nie ukryte, jako punkt odniesienia: centrum nie jest światło, ani jego celem nie jest oślepianie tych, którzy bezpośrednio na nie patrzą, ale kierowanie życiem i czynienie go pięknym. W ten sam sposób chrześcijanin odnajduje swoją misję w byciu punktem odniesienia (możliwym do zidentyfikowania ale nie głównym bohaterem) i ostatecznym przewodnikiem dla życia tych, którzy go otaczają.

Nie „nasze”

W życiu ucznia pojawia się wielka odpowiedzialność, delikatna równowaga między dostrzegalną obecnością a ukryciem, której światło i sól są głębokimi metaforami. Nie wolno nam popełnić błędu, uważając światło i sól za coś nabytego, coś „naszego”: smak i światło chrześcijanina są zwierciadłem i obrazem światła i mądrości Boga. Bycie dla innych, bycie tam, gdzie życie innych jest piękne, nie pochodzi od nas i dlatego nie może prowadzić do protagonizmu i triumfalizmu. Wzorem jest Jezus.

Zrzucony i zdeptany

Nad tym fragmentem Ewangelii wisi groźba. Sól, która „traci swój smak” zostanie wyrzucona i podeptana. Istnieje tożsamość, która pochodzi od Chrystusa i która musi zamieszkać w chrześcijanach, bez zagubienia się. Jeśli utracimy tę tożsamość, w konsekwencji utracimy wiarygodność: przestaniemy być w służbie życia. A być solą i światłem oznacza, dla uczniów wszystkich czasów, być obrazem, niedoskonałym i kruchym, Boga życia.

——————————-

ks. Jacek Pawłowski MS – wikariusz generalny Zgromadzenia Misjonarzy Saletynów, mieszka w Rzymie.

——————————-

 

Nadchodzące wydarzenia
11
CZE
Rekolekcje trzeźwościowe – 2

REKOLEKCJE TRZEŹWOŚCIOWE Na comiesięczne spotkanie zapraszamy... czytaj więcej

Osoby dorosłe

Godzina rozpoczęcia 18:00

30
LIP
Spotkania trzeźwościowe

Pielgrzymka - modlitwa - mitingi - koncerty - Apele Maryjne -... czytaj więcej

Dorośli

Godzina rozpoczęcia 18:00

08
PAŹ
Rekolekcje ze św. Andrzejem Bobolą

CENTRUM POJEDNANIA LA SALETTE zaprasza na Rekolekcje ze św.... czytaj więcej

Godzina rozpoczęcia 18:00


Wstawiennictwu Maryi polecamy:
wszystkich dotkniętych pandemią, chorych , cierpiących, zrozpaczonych, osamotnionych. Niech Pani z La Salette przyniesie nadzieję zatroskanym, radość smutnym i wieczne szczęście dla zmarłych. Niech ten trudny czas wzmocni wiarę i ufność w niezmierzone Boże miłosierdzie.

„Główną bowiem oznaką przyjaźni jest to, że przyjaciele znajdują radość we wzajemnym posiadaniu siebie.”
(św. Tomasz)
< POCZTÓWKA VIDEO Z DĘBOWCA >


Foto z Debowca

< NOWOŚCI BIBLIOTEKI CENTRUM POJEDNANIA >