2014-01-01 Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Homilie   ❯   2014-01-01

HOMILIA

1 Stycznia, Nowy Rok

Pamiętasz
wszystko… wiem, że pamiętasz na wie­czność całą…
Ja też pamiętam! A tak się boję, że czas nastanie kiedy zapomnę.

Icchak Kancenlson

Wierzyć to
pamiętać…

Mój przyjaciel Grzegorz jest chory. Wobec
takiej wiadomości czuję wielką bezradność. Dziś rano, kiedy był na stole
operacyjnym, celebrowaliśmy Eucharystię. Naprawdę, niełatwo mówić na modlitwie,
aby działa się wola Pana… Naturalnie wszystko we mnie woła, aby był zdrowy…
Żona, czworo dzieci, on zaledwie 36 lat.

Modlę się o wiarę dla nich, o łaskę, aby
nie weszli w ciemności… Mówił mi, że podczas rozmowy pocieszał żonę
przywołując z pamięci ważne wydarzenie sprzed kilku lat, które wspólnie
przeżyli. Widzisz mówił do żony – Pan Bóg był wtedy z nami, nie zostawił nas.
Nie zostawi nas i teraz…

To jest wyznanie wiary. Tak, jak Maryja
zachowywał wszystkie sprawy i rozważał je w swoim sercu. Tym jest wiara – noszeniem
w sobie pamięci cudów, które uczynił Pan.

Wiara to pamięć

Obrzezanie, któremu został poddany Jezus,
pochodzi z historii ofiarowania Izaaka przez Abrahama – naszego ojca wiary. Obrzezanie Abrahama jest znakiem wybrania… Ten
znak będzie on niósł przez całe życie w ciele i sercu.

Wierzyć dla Abrahama
oznacza pamiętać. Abraham jest pchany pamięcią z przeszłości ku przyszłości
przez otrzymane obietnice. Pamięć zmienia całe jego życie. Zawsze będzie
pamiętał głos, który mówił: Wyjdź z twojej ziemi…. Pięknie to ujął rabbi Jehuda mówiąc, że cały
świat kierował się w jedną stronę, podczas gdy Abraham w drugą.

Idąc na górę
Moria powiedział do sług: Wy tu zostańcie
przy ośle, a ja i chłopiec pójdziemy do tego miejsca, pokłonimy się oraz do was
wrócimy (Rdz 22,5). Dlaczego tak powiedział? Przecież szedł złożyć w ofierze
Izaaka, syna obietnicy. Skąd jego pewność, że wróci? Ponieważ wierzył. Ponieważ
pamiętał, że bez Izaaka nie spełni się obietnica: Spójrz na niebo
i policz gwiazdy, jeśli zdołasz to uczynić; potem dodał: Tak liczne będzie twoje
potomstwo (Rdz 15,5).

Abraham pamiętał i wierzył. Pamięć na
to, co uczynił Bóg z Abrahamem pozwoliła później Ludowi Izraela na wędrówkę do
Ziemi Obiecanej. Dużym światłem na sposób przeżywania Paschy była i jest pamięć
na wszystko, co uczynił Bóg. Cały kantyk Mojżesza jest tego świadectwem:
Śpiewajcie Panu, bo wielka Jego moc i chwała. On z niewoli zła
swój lud ocala. (…) konia i jeźdźca pogrążył w morskiej przepaści. Pan jest
moją mocą i źródłem męstwa, Jemu zawdzięczam moje ocalenie. On Bogiem moim,
uwielbiać Go będę; On Bogiem ojca mego, będę Go wywyższał. Ich wiara zachowała
w pamięci cuda Boga, które im uczynił.

Kościół i pamięć

Kościół przekazuje swoją pamięć, w szczególności przez
wyznanie wiary tak napisał papież Franciszek w Encyklice Lumen Fidei. Przed święceniami
kapłańskimi uroczyście wyznawałem moją wiarę. Podczas każdej niedzielnej
Eucharystii z całą wspólnotą wyznajemy naszą wiarę. Czynimy to przez recytację
przyjętej formuły. Jest to zewnętrzny wyraz tego, co nosimy w sercu. Bo wiara
to nie tyle mówienie tak, wobec pewnej doktryny, ile przylgnięcie do Boga i do
życia w Komunii z Nim. To jest nasza osobista abrahamowa historia: nasze Ur i
Charam, nasz Ismael i Izaak, nasz Egipt i nasza góra Moria. To jest widzenie
jak cała ta pamięć obecna jest najpierw w życiu Jezusa, a później w naszym.

Miałem tę łaskę słuchać
innych i sam wyznać wiarę opowiadając moją abrahamową drogę. To jest łaska
mówić to wszystko, co się zachowywało i rozważało przez lata w swoim sercu.

Obrzezane serce

Aby iść jak Abraham, wierzyć
i pamiętać jak on… potrzebujemy obrzezania… serca! Obrzezania nie tego
zewnętrznego, ale wewnętrznego, tego przejścia starego człowieka w nowego,
który nie żyje już według ciała. Potrzebujemy obrzezanego serca, które będzie
kochać Pana zawsze i wszędzie, które będzie Pana błogosławić w każdym czasie –
jak mówi psalm 34.

Człowiek ciała, człowiek
grzechu widzi swój ratunek i szczęście w pieniądzu, sukcesie, w byciu centrum
wszystkiego, żyjąc dla siebie. Człowiek ciała nie akceptuje cierpienia.
Wszystko, co czyni jest ucieczką przed umieraniem!

Chrystus umarł za mnie, żeby zabić we
mnie starego człowieka. W chrzcie zostałem razem z Nim pogrzebany i w Nim
zostałem też wskrzeszony. Byłem martwy z powodu nieobrzezania mojego ciała. Ale
Chrystus wybaczył wszystkie moje grzechy! Ja już nie umieram! Uczynił mnie
wolnym Bo w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nic nie
znaczy, lecz wiara, która jest czynna w miłości Bo wy do wolności powołani
zostaliście bracia: tylko pod pozorem tej wolności nie pobłażajcie ciału, ale
służcie jedni drugim w miłości. Albowiem cały zakon streszcza się w tym jednym
słowie: Będziesz miłował bliźniego jak siebie samego (Ga 5, 6.13-14).Życzę wszystkim nam, abyśmy każdego dnia zachowywali i rozważali w swoim sercu to, co czyni Pan.

ks. Bohdan D. ms

Nadchodzące wydarzenia

10–12 luty - Rekolekcje dla porzuconych

10-12 luty - Rekolekcje Trzeźwościowe

16-19 luty - Rekolekcje o spowiedzi z możliwością spowiedzi generalnej

3-5 marzec - Rekolekcje o miłosiernym Ojcu

21-23 kwiecień - Rekolekcje dla małżeństw niesakramentalnych


pokaż wszystkie


   


 

Maryjo, Matką Jezusa i naszą, błagamy Cię, przemów do serc ludzi odpowiedzialnych za losy narodów.
Usłysz krzyk wszystkich Twoich dzieci, udręczone błaganie całej ludzkości.

Niech nie będzie wojny!

„Jeśli ci Bóg nie wystarczy, to co cię zaspokoi?”
(św. Augustyn)

< POCZTÓWKA VIDEO Z DĘBOWCA >

< NOWOŚCI BIBLIOTEKI CENTRUM POJEDNANIA >