Zaskakujący Bóg Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Zaskakujący Bóg
29 kwietnia 2019

Zaskakujący Bóg

Poniedziałek, II Tydzień Wielkanocny, Rok C, I

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.
Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić.
Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.
Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie».

(Mt 11, 25-30)


Dzisiejsza Ewangelia mówi nam o tym, że logika Boża jest całkowicie inna niż ludzka. Bóg potrafi nieźle zaskoczyć. Nie daje się zaszufladkować, sklasyfikować, opisać. On objawia rzeczy wielkie prostaczkom, tym po których nikt się niczego nie spodziewa.

Robił tak już w Starym Testamencie, kiedy powoływał ludzi pozornie nie nadających się do głoszenia prawdy o Nim. Tak było z Mojżeszem, którego oderwał od pasienia owiec i powołał na swojego „rzecznika”, mimo że ten nie potrafił przemawiać. Tak było z powołanym do głoszenia Jonaszem, który uchylał się od swojej misji w Niniwie, czego o mało nie przypłacił utratą życia. Bóg zaskakiwał również w Nowym Testamencie, powołując do dzieła ewangelizacji ludzi prostych i zalęknionych (św. Piotr) a nawet wrogów Kościoła (św. Paweł). Zaskoczenie wywołało nawet pochodzenie Jezusa, w którym Bóg objawił się w pełni. Zdziwiony Natanael pytał przecież: „Czy może być co dobrego z Nazaretu?” (J 1,46).

O Bogu można powiedzieć wiele, ale na pewno nie to, że jest przewidywalny. On lubi i potrafi działać w sposób zaskakujący. Często wybiera do działania tych, których nikt logicznie myślący by nie wybrał. Siłą prostaczków, o których wspomina dzisiejsza Ewangelia, nie jest jednak to, co oni potrafią, ale wręcz przeciwnie: to czego nie umieją. Prostaczkowie charakteryzują się tym, że nie są w stanie przypisać sobie samym dzieł Bożych, to jest cudów i znaków, przez które Bóg mówi. Dlatego paradoksalnie to ich świadectwo ma większą wartość niż świadectwo ludzi mądrych i roztropnych, których można by posądzić o manipulację. Prostaczkowie nie potrafią być przebiegli i przekonująco kłamać. Potrafią za to dobrze mówić prawdę. Mogą jedynie wskazywać na Boga, jako na Tego, który czyni wielkie rzeczy. Pewnie dlatego to właśnie oni tak często byli i nadal są powoływani do głoszenia Słowa i do przypominania ludzkości woli Bożej.

Takie niekonwencjonalne działanie Boże zasługuje nie tylko na zdziwienie. Ono wymaga uznania wielkości Boga i Jego uwielbienia. Dlatego Jezus zaczyna swoją mowę od modlitwy pochwalnej: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi”. Niech te pełne uwielbienia Słowa Jezusa staną dla nas inspiracją podczas codziennej modlitwy.

——————————-

ks. Łukasz Nowak MS – sekretarz prowincjalny, mieszka w Warszawie

——————————-

 

 

Nadchodzące wydarzenia

29 styczeń - Wieczór uwielbienia z Maryją

3-5 luty - Kurs Nowe życie z Bogiem

10–12 luty - Rekolekcje dla porzuconych

10-12 luty - Rekolekcje Trzeźwościowe

16-19 luty - Rekolekcje o spowiedzi z możliwością spowiedzi generalnej

3-5 marzec - Rekolekcje o miłosiernym Ojcu

21-23 kwiecień - Rekolekcje dla małżeństw niesakramentalnych


pokaż wszystkie


„Aby być świętym, trzeba być szalonym. Trzeba stracić głowę. To, co nas powstrzymuje od świętości, to brak refleksji, zastanowienia, modlitwy, zjednoczenia z Bogiem, którego do świętości koniecznie potrzeba.”
(św. Jan Vianney)
    "