W ukryciu czynić dobro Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   W ukryciu czynić dobro
17 czerwca 2020

W ukryciu czynić dobro

Środa, XI Tydzień zwykły, Rok A, II

Wspomnienie św. brata Alberta Chmielowskiego, zakonnika

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Strzeżcie się, żebyście uczynków pobożnych nie wykonywali przed ludźmi po to, aby was widzieli; inaczej bowiem nie będziecie mieli nagrody u Ojca waszego, który jest w niebie.
Kiedy więc dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak obłudnicy czynią w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę, powiadam wam: ci otrzymali już swoją nagrodę. Kiedy zaś ty dajesz jałmużnę, niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.
Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni to lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali już swoją nagrodę. Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.
Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni jak obłudnicy. Przybierają oni wygląd ponury, aby pokazać ludziom, że poszczą. Zaprawdę, powiadam wam, już odebrali swoją nagrodę. Ty zaś, gdy pościsz, namaść sobie głowę i obmyj twarz, aby nie ludziom pokazać, że pościsz, ale Ojcu twemu, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie».

(Mt 6, 1-6. 16-18)


Od dziecięcych lat słyszeliśmy od rodziców, że aby pójść do Nieba, mamy pełnić dobre uczynki. Tak nas wychowywali, gdyż myśleli, że czyniąc dobro dostaniemy się do Nieba. Tymczasem prawda jest inna. Jesteśmy zbawieni za darmo. Św. Paweł powie, że „z łaski”, żeby nikt się nie chlubił z własnych uczynków. Jest to dar samego Boga.

Jezus zaprasza nas do okazywania dobra, miłości, miłosierdzia i życzliwości wobec drugiego człowieka, także wobec nieprzyjaciela. Bóg jest Miłością! Bóg obdarza nas swoja naturą, i dlatego możemy kochać tak, jak kochać Bóg.

Jezus zaprasza nas do pełnienia dobrych uczynków w ukryciu. One nie mogą być wykonywane na pokaz, żeby ludzie widzieli, bo w tym wszystkim nie będzie Pana Boga.

Jałmużna

Jezu mówi o trzech uczynkach. Pierwszym z nich jest jałmużna, czyli troska o ubogich. Nauka społeczna Kościoła mówi jasno, że chrześcijanin ma obowiązek troszczyć się o biednego, który sam sobie w życiu nie radzi. Często sądzimy ludzi wyciągających do nas ręce po prośbie, nie znając ich historii życia. Nikt z nas nigdy nie chciałby takiego uniżenia, aby stać na ulicy i żebrać o pieniądze.

Jałmużna ma być czyniona w ogromnej tajemnicy serca. Ojciec Niebieski tylko ma to widzieć, nikt inny.
Słowo Boże mówi, że jałmużna uwalnia od grzechów. Być może jest to środek, którego nigdy nie próbowaliśmy, aby dając jałmużnę otworzyć Boże Miłosierdzie również dla siebie. Pan Bóg może zabierze nasze grzechy, z którymi być może zmagamy się od lat.

Modlitwa

Drugim uczynkiem jest modlitwa. Jezus przestrzega nas przed obłudą, abyśmy z naszej modlitwy nie robili autoprezentacji, aby inni nas podziwiali i myśleli, że jesteśmy ludźmi pobożnymi i kochającymi Boga. Często jesteśmy ludźmi bardzo pysznymi, którzy nawet na modlitwie chcą myśleć tylko o sobie.

Jezus poleca nam wejść do własnej izdebki, zamknąć drzwi i trwać w Jego obecności. Dlaczego tak? Bo modlitwa ma być naszą intymną relacją z Ojcem, przebywaniem z Nim. Mamy modlić się w cichości serca.

Post

Ostatnim uczynkiem jest post czyniony nie na pokaz, przyjmując posępną minę. Nie możemy pościć wykonując pewne uczynki na zewnątrz, a wewnątrz będąc ludźmi, którzy nie mają miłości do Boga ani do człowieka.

Nasz post będzie wtedy skuteczny, kiedy wejdziemy w wielkie uniżenie, a nawet w upokorzenie.

Dzisiejsza Ewangelia strzeże nas przed tym, abyśmy przez modlitwę, jałmużnę i post, nie byli ludźmi udającymi pobożność, ale żebyśmy byli ludźmi, którzy w skrytości serca chcą chwalić Pana Boga i cieszyć się Jego obecnością.

Nasza nagroda w Niebie będzie wtedy, kiedy na ziemi objawimy postawę człowieka cichego i pokornego.

——————————-

ks. Zbigniew Wal MS – duszpasterz Centrum Pojednania w Dębowcu

——————————-