Uczta niebieska Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Uczta niebieska
20 sierpnia 2020

Uczta niebieska

Czwartek, XX Tydzień zwykły, Rok A, II

Wspomnienie św. Bernarda, opata i doktora Kościoła

Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść.
Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali.
Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.
Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami.
Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka nieubranego w strój weselny. Rzekł do niego: „Przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?” Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych».

(Mt 22, 1-14)


Ubranie męża, uśmiech ust i chód jego mówią o nim, kim jest.
(Syr, 19,30)

Szata (nie)zdobi człowieka

W tutejszej wspólnocie parafialnej są ludzie, którzy pochodzą z kilkunastu krajów. Ta różnorodność jest widoczna między innymi w ubieraniu się, zwłaszcza przy okazji niedzieli i świąt: od dresów po garnitury, od szortów po jaskrawe, afrykańskie tuniki i hinduskie długie suknie. Czy szata zdobi człowieka? Szata wyraża człowieka. Staram się nie oceniać tych, którzy przystępują do Komunii świętej w krótkich spodenkach, ale przyznam, że bliżej mi do tych, którzy ubierają się bardziej odświętnie. Przypomina mi to opowieści mojej babci o butach, które nosiła w rękach, a wkładała dopiero przed drzwiami kościoła i garnitur taty, który zakładał przy okazji niedzieli.

Prawdopodobnie, z powodu dobrobytu i przeładowanych szaf, wielu z nas zatraciło ten dawny sens „niedzielnego ubrania” i dlatego tak dziwne w pierwszym momencie wydaje się zachowanie króla, który nie toleruje braku odpowiedniego stroju u zaproszonego na ucztę człowieka.

Szata w Biblii

W czasach biblijnych ubiór bardzo często utożsamiano z człowiekiem. Józef Egipski otrzymał wspaniałą szatę, która była wyrazem ojcowskiego upodobania. Powodowani zazdrością bracia Józefa, zanim wrzucili go do studni, najpierw zdarli z niego właśnie tę długą szatę (Rdz 37). Idąc dalej, cały 28 rozdział Księgi Wyjścia jest szczegółową instrukcją wykonania szat kapłańskich. Są jeszcze opisy kreacji Estery, Judyty i wiele innych.

Święty Paweł, który był wychowany w tej kulturze, napisze do Galatów: Bo wy wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa (Ga 3,27). Z tej biblijnej tradycji zrodził się zwyczaj ubierania ochrzczonych w nowe szaty, który do naszych czasów przetrwał w postaci symbolicznej białej szaty.

Zapytany przez króla biesiadnik nie potrafi wytłumaczyć, w jaki sposób znalazł się na tej niezwykłej uczcie bez odpowiedniego stroju. Można powiedzieć, że gdy dochodzi do konfrontacji, nie ma żadnego argumentu. Milczy, a jego niewerbalny przekaz, czyli to, jak wygląda, daje informację, że nie utożsamia się z intencjami króla. Zakończenie przypowieści staje się bardziej zrozumiałe.

Co dalej?

Jako wskazówkę przywołam fragment katechezy św. Jana Chryzostoma: Słuchajcie wy, którzy zostaliście dopuszczeni do świętych tajemnic i przyszliście na gody, a duszę odziewacie nieprzystojnymi czynami. Posłuchajcie skąd zostaliście wezwani: z rozdroży (Mt 22,9). W jakim stanie? Jako ludzie kulawi i ślepi na duszy, a to jest kalectwo o wiele większe niż kalectwo ciała. Uszanujcie dobroć Tego, który was wzywa. Niech nikt nie będzie ubrany w brudne ubranie, lecz niech każdy z was starannie pracuje nad szatą swej duszy”.

——————————-

ks. Andrzej Wierzba MS – duszpasterz w Dagenham (Anglia)

——————————-

 

 

Nadchodzące wydarzenia

29 styczeń - Wieczór uwielbienia z Maryją

3-5 luty - Kurs Nowe życie z Bogiem

10–12 luty - Rekolekcje dla porzuconych

10-12 luty - Rekolekcje Trzeźwościowe

16-19 luty - Rekolekcje o spowiedzi z możliwością spowiedzi generalnej

3-5 marzec - Rekolekcje o miłosiernym Ojcu

21-23 kwiecień - Rekolekcje dla małżeństw niesakramentalnych


pokaż wszystkie


„Aby być świętym, trzeba być szalonym. Trzeba stracić głowę. To, co nas powstrzymuje od świętości, to brak refleksji, zastanowienia, modlitwy, zjednoczenia z Bogiem, którego do świętości koniecznie potrzeba.”
(św. Jan Vianney)
    "