To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali
15 maja 2020

To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali

Piątek, V Tydzień Wielkanocny, Rok A, II

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich.
Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni jego pan, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego.
Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał – aby Ojciec dał wam wszystko, o cokolwiek Go poprosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali».

(J 15, 12-17)


Przez ostatni tydzień towarzyszymy Jezusowi i Apostołom w Jego mowie pożegnalnej w Wieczerniku. Dzisiaj słyszymy o tym, że uczniowie mają wzajemnie się miłować, tak jak On ich umiłował, aż po krzyż. Nazywa ich przyjaciółmi, bo im właśnie przekazał wszystko, co usłyszał od Ojca i aby wiedzieli, że są wybrani przez Niego, aby nie mieli poczucia, że to oni wybrali. Oni poszli za Jego głosem, bo zostali wybrani, aby szli i owoc przynosili. Owoc trwały, którym jest głoszenie Dobrej Nowiny, przez wzajemna miłość uczniów Chrystusa.

Czy jest to łatwe? Z pewnością nie tak, jak pokazują dzieje ludzkości, a tym bardziej współczesne czasy. Nie jest łatwo przebaczyć drugiemu i sobie – zdradę, kłamstwo, zniewolenie słabością i grzechem, ale Chrystus mówił, aby przebaczać nie siedem, lecz siedemdziesiąt siedem razy, to znaczy zawsze. Sam tak czynił.

Łatwiej jest wobec drugiego budować „mur wrogości” spojrzeniem, gestem, słowem, milczeniem… Wszystko pochodzi z serca człowieka i tego co je wypełnia.

Jezus, w mowie pożegnalnej zapowiada, że gdy pójdzie do Ojca to pośle nam Parakleta, Ducha Bożego – Ducha Prawdy, Ducha Mądrości, który zawsze będzie w sercach Jego uczniów, w naszych sercach.

Jezus udzielając Swojego Ducha daje nam Swoją naturę i uzdalnia nas do kochania innych tak, jak kocha On. Tylko Jezus może to uczynić. Tak uczynił to ze św. Pawłem – serce pełne nienawiści przemienił w serce pełne miłujące. Bóg, z mordercy uczynił Apostoła Narodów, aby później mógł ponieść śmierć męczeńską.

Człowiek, który doświadcza miłości Boga, będzie zadowolony z życia, będzie także zdolny do przebaczania wrogowi i będzie zdolny do głoszenia radosnej nowiny o Chrystusie Zmartwychwstałym!

Maryja, płacząca w La Salette pyta przez łzy: jak długo jeszcze będę trzymać ramię mego Syna?

Zbliżcie się, nie lękajcie się…, pojednajcie się z Bogiem i ludźmi. Sercem i modlitwą zawierzenia chowajmy się w ramiona Maryi, jak czynili to wielcy święci Polacy: papież św. Jan Paweł II, św. Maksymilian Kolbe czy Prymas Tysiąclecia Stefan kardynał Wyszyński.

——————————-

ks. Zbigniew Wal MS – duszpasterz Centrum Pojednania w Dębowcu

——————————-

 

 

Nadchodzące wydarzenia

29 styczeń - Wieczór uwielbienia z Maryją

3-5 luty - Kurs Nowe życie z Bogiem

10–12 luty - Rekolekcje dla porzuconych

10-12 luty - Rekolekcje Trzeźwościowe

16-19 luty - Rekolekcje o spowiedzi z możliwością spowiedzi generalnej

3-5 marzec - Rekolekcje o miłosiernym Ojcu

21-23 kwiecień - Rekolekcje dla małżeństw niesakramentalnych


pokaż wszystkie


„Aby być świętym, trzeba być szalonym. Trzeba stracić głowę. To, co nas powstrzymuje od świętości, to brak refleksji, zastanowienia, modlitwy, zjednoczenia z Bogiem, którego do świętości koniecznie potrzeba.”
(św. Jan Vianney)
    "