To czynić, tamtego nie pomijać Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   To czynić, tamtego nie pomijać
14 października 2020

To czynić, tamtego nie pomijać

Środa, XXVIII Tydzień zwykły, Rok A, II

Wspomnienie św. Małgorzaty Marii Alacoque, dziewicy

Jezus powiedział:
«Biada wam, faryzeuszom, bo dajecie dziesięcinę z mięty i ruty, i z wszelkiej jarzyny, a pomijacie sprawiedliwość i miłość Bożą. Tymczasem to należało czynić, i tamtego nie pomijać. Biada wam, faryzeuszom, bo lubicie pierwsze miejsce w synagogach i pozdrowienia na rynku. Biada wam, bo jesteście jak groby niewidoczne, po których ludzie bezwiednie przechodzą».
Wtedy odezwał się do Niego jeden z uczonych w Prawie: «Nauczycielu, słowami tymi także nam ubliżasz». On odparł: «I wam, uczonym w Prawie, biada! Bo nakładacie na ludzi ciężary nie do uniesienia, a sami nawet jednym palcem ciężarów tych nie dotykacie».

(Łk 11, 42-46)


Pierwsze zdanie dzisiejszej Ewangelii ukazuje nam ogromną pułapkę, w którą możemy wpaść w naszym życiu duchowym: to legalizm, czyli podejście do wiary (która przecież jest relacją z Bogiem) w sposób czysto prawny. Czym się ono charakteryzuje? Przede wszystkim tym, że w jego centralnym punkcie stoi różnego rodzaju prawo: zasady, nakazy i zakazy, które nieraz zasłaniają sobą Tego, który powinien być na pierwszym miejscu. Najważniejszą czynnością i największym staraniem jest wtedy skrupulatne wypełnienie tego prawa; nagrodą za jego realizację jest zbawienie lub jakiś konkretny dar czy łaska, a karą – niepowodzenie czy brak błogosławieństwa. W gruncie rzeczy to dość atrakcyjna i dająca poczucie bezpieczeństwa wizja chrześcijaństwa: wiem dokładnie co powinienem robić, czego mogę się spodziewać i co mi grozi w razie jakiejś „wpadki”.

Nie jest to jednak wiara jakiej oczekuje od nas Bóg, bo nie ma w niej miejsca na to, co najważniejsze: czyli miłość Bożą, która jest większa od każdego schematu czy prawa.

Takie legalistyczne podejście wzbudza oczywiście reakcję, która może jednak doprowadzić do przeciwnej skrajności: zanegowania sensu jakichkolwiek praw, zasad religijnych, a nawet przykazań, w imię źle pojmowanego Miłosierdzia, które staje się wymówką dla lenistwa czy grzechu.

Słowa Chrystusa: to należało czynić i tamtego nie pomijać są dla nas przypomnieniem dwóch prawd: po pierwsze, że żadne zasady i prawa nie zbawią nas, jeśli nie będzie w naszym życiu miejsca dla Żywego Boga; po drugie: że przykazania i zasady, które Bóg daje nam przez Kościół, są konkretnym sposobem realizacji Bożej Miłości w naszym życiu.

——————————-

diakon Paweł Obrzut MS – WSD Księży Saletynów, Kraków

——————————-