„Stan rajski” Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   „Stan rajski”
26 marca 2019

„Stan rajski”

Wtorek, III Tydzień Wielkiego Postu, Rok C, I

Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?»
Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy.
Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać.
Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował.
Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu.
Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło.
Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu.
Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».

(Mt 18, 21-35)


Kiedy pytasz: ile razy mam przebaczyć, tak naprawdę nie myślisz o przebaczeniu. Przebaczenie jest cudem darmo danym, bo jest stworzeniem z niczego. Jezus w dzisiejszej Ewangelii przenosi myślenie Piotra z pytania o „ilość” na „jakość” przebaczenia. Tą jakością jest miłosierdzie, które nie ma granic.

Bycie we wspólnocie, w Kościele w rodzinie, jest możliwe nie dlatego, że drugi nie popełnia błędów i grzechów, ale dlatego, że nieustannie udzielają sobie nawzajem przebaczenia!

Każdy z nas jest niewypłacalnym dłużnikiem wobec Boga, od którego otrzymaliśmy wszystko (Dz 17,25), i zostaliśmy wykupieni przez niego drogocenną krwią Chrystusa (1P 1,18n). Król daruje dług słudze nie dlatego, że uwierzył jego deklaracjom, lecz dlatego, że Jego serce poruszyło się miłosierdziem wobec ludzkiej nędzy, a jej dzisiaj nie brakuje. Bóg nosi nas pod sercem, na podobieństwo matki noszącej w łonie własne dziecko. Obdarza nas łaskawością nie dlatego, że jesteśmy dobrzy, ale dlatego, że On jest dobry. Darował nam wszystkie występki, skreślił dłużny zapis (por. Kol 2,13n). Jezus zwraca uwagę na przebaczenie „z serca”. To zakłada usunięcie z serca urazy, zapomnienie o długu krzywdy, zaciągniętym wobec nas przez drugiego, tak samo jak o naszym długu zapomniał Bóg, który wrzuca nasze nieprawości w głębokości morskie (por. Mi 7,19).

W modlitwie Ojcze nasz, którą odmawiamy każdego dnia jest wezwanie do przebaczenia: „przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili” (Mt 6, 12). Przebaczenie winowajcom jest ściśle powiązane z otrzymaniem przebaczenia od Boga. Przyjęcie w sposób wolny przebaczenia od Boga przywraca człowiekowi utracony „stan rajski” (św. Jan Chryzostom). Siostra Faustyna usłyszała słowa: „Miłosierdzie moje powinna odzwierciedlić w sobie każda dusza, a szczególnie dusza zakonna. Serce moje jest przepełnione litością i miłosierdziem dla wszystkich. Serce mojej oblubienicy musi być podobne do serca mojego, musi z jej serca tryskać zdrój miłosierdzia mojego dla dusz, inaczej nie przyznam się do niej”.

——————————-

ks. Józef Piela MS – sekretarz Redakcji „Posłaniec MB Saletyńskiej – La Salette”, mieszka w Krakowie

——————————-

 

 


Polecam:

Podobni do Boga Bruno Ferrero

 IRA – Wybacz