Słyszeli, choć nie widzieli Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Słyszeli, choć nie widzieli
6 maja 2022

Słyszeli, choć nie widzieli

Piątek, III Tydzień Wielkanocny, Rok C, II

Święto świętych Apostołów Filipa i Jakuba

Jezus powiedział do Tomasza:
«Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście».
Rzekł do Niego Filip: «Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy».
Odpowiedział mu Jezus: «Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: „Pokaż nam Ojca?” Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie, wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła.
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, owszem, i większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca. A o cokolwiek prosić będziecie w imię moje, to uczynię, aby Ojciec był otoczony chwałą w Synu. O cokolwiek prosić mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię.

(J 14, 6-14)


Przynajmniej dwa razy w roku słyszymy przekaz z Dziejów Apostolskich o nawróceniu Szawła z Tarsu w drodze do Damaszku: dzisiaj, czyli w Piątek trzeciego tygodnia Okresu Wielkanocnego, oraz w święto nawrócenia św. Pawła Apostoła w dniu 25 stycznia. I mimo, że to spektakularne wydarzenie jest większości chrześcijan dobrze znane to – również w większości – jest ono „osłuchane” do tego stopnia, że już mało kogo porusza. Przynajmniej mnie nie poruszało – do dzisiaj. Uświadomiłem sobie, że jestem jednym z tych, którzy słyszeli głos „Szawle, Szawle, dlaczego mnie prześladujesz?”, ale ani nic nie widzieli, ani tym bardziej nie oślepli od jasności światła, które na trzy dni pozbawiło wzroku Szawła. Przynajmniej dwa razy w roku słucham lektora w kościele (a zdarza się też, że ja sam czytam to czytanie, gdy nie ma kto przeczytać); i słucham GŁOSU Jezusa, który mówi: „Szawle, Szawle, dlaczego mnie prześladujesz?” Nie mogę zaprzeczyć, że to pytanie jest GŁOSEM Jezusa, bo na końcu tego opisu jest postawione zdanie twierdzące, cytuję: „Oto Słowo Boże”, na które odpowiadałem/odpowiadaliśmy: „Bogu niech będą dzięki”. Gdybym do tej pory utożsamiał się z wszystkimi, który towarzyszyli Szawłowi w misji prześladowczej chrześcijan, to powinienem przynajmniej – po usłyszeniu tego pytania zadać pytanie, które postawił Szaweł: „Kto TY jesteś ?” Przecież wierzymy w to, że w czasie słuchania Słowa Bożego ono się uobecnia w tym czasie i docierając do uszu daje światło na bieżącą sytuację słuchacza przemieniając jego życie.

Nie zadawałem sobie tego pytania – przyznaję. Dopiero dzisiaj uświadamiam sobie, że do tej pory słuchałem tego opowiadania jak, za przeproszeniem cytując jednego z moich znajomych księży, „świnia grzmotu”!; bez reakcji, bez emocji, bez ochoty do dialogu z Tym, który się mnie pytał i nadal pyta: „Czy chcesz wiedzieć, kim jestem?
No pewnie, że chcę! I dobrze, że sobie to dzisiaj uświadomiłem.

Dodam tylko, że dzisiejszy Psalm Responsoryjny jest zawarty tylko w jednej zwrotce. Więcej nie ma! bo jest to najkrótszy Psalm w Księdze Psalmów – nr 117.

——————————-

ks. Karol Porczak MS – posługuje w Peterborough, Anglia

——————————-