Właściwe przewodnictwo Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Właściwe przewodnictwo
13 września 2019

Właściwe przewodnictwo

Piątek, XXIII Tydzień zwykły, Rok C, I

Wspomnienie św. Jana Chryzostoma, biskupa i doktora Kościoła

Jezus opowiedział uczniom przypowieść:
«Czy może niewidomy prowadzić niewidomego? Czy nie wpadną w dół obydwaj?
Uczeń nie przewyższa nauczyciela. Lecz każdy, dopiero w pełni wykształcony, będzie jak jego nauczyciel.
Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a nie dostrzegasz belki we własnym oku? Jak możesz mówić swemu bratu: „Bracie, pozwól, że usunę drzazgę, która jest w twoim oku”, podczas gdy sam belki w swoim oku nie widzisz? Obłudniku, usuń najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka brata swego».

(Łk 6, 39-42)


Miniprzypowieść o ślepcu prowadzącym innego ślepca była dość powszechnie znana w starożytności, ale w Palestynie czasów Jezusa nabierała szczególnego znaczenia. W tym ubogim w wodę regionie jej poszukiwanie lub próby gromadzenia w ziemi zostawiły liczne pułapki. Nawet dla człowieka wyraźnie widzącego wędrówka, zwłaszcza nocą, była wyzwaniem cóż dopiero dla ślepca. Jezus przywołuje obraz ślepca pretendującego do bycia przewodnika innego ślepca w kontekście mowy do swoich uczniów. Właśnie powołał dwunastu i mówił im o miłości do nieprzyjaciół i o tym, że źródła tej miłości powinni szukać w sobie. Życie uczniów Jezusa nie jest odgrywaniem się na innych, którzy wyrządzili mu krzywdę, ale rozdawanie miłości, której źródło jest w Bogu.

Ten zaproponowany przez Jezusa sposób patrzenia na świat jest tak nienaturalny dla człowieka, że wymaga przewodnika. Jezus proponuje swoim uczniom zupełnie nieznaną drogę. Dlatego potrzebują oni przewodnika. Najpierw Jezusa zaprosił swoich uczniów do miłości, teraz podkreśla, że nikt oprócz Niego nie potrafi ich do tej miłości doprowadzić. Tylko On ma jasny wzrok, który pozwala widzieć przeszkody. Tylko On zna drogę. Tak, jak kiedyś Bóg prowadził lud wybrany przez pustynię, tak teraz Jezus chce prowadzić swoich uczniów.

Kiedy uświadomimy sobie dodatkowo, że centralnym tematem Ewangelii wg św. Łukasza jest droga Jezusa do Jerozolimy, w której ma być ukrzyżowany, możemy jaśniej zdać sobie sprawę ze znaczenia tego nauczania Jezusa. Mimo naszych dobrych chęci i wielu prób musimy uznać, że relacje łączące nas z naszymi bliźnimy bliższe są egoizmowi niż bezwarunkowej miłości. Często wykorzystujemy obecność innych dla własnych, egocentrycznych potrzeb. Porównujemy się bądź staramy się korygować ich życie udowadniając, że nasze jest bardziej wartościowe. Jezus pokazał nam cel i pokazał, że sami do niego nie dotrzemy, że potrzebujemy poddać się Jego przewodnictwu.

—————–————–

ks. Marcin Ciunel MS – Rektor WSD Księży Saletynów, Kraków

——————————-