Przemiana – metamorfoza Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Przemiana – metamorfoza
19 lutego 2022

Przemiana – metamorfoza

Sobota, VI Tydzień zwykły, Rok C, II

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na górę wysoką. Tam się przemienił wobec nich. Jego odzienie stało się lśniąco białe, tak jak żaden na ziemi folusznik wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem.
Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Nie wiedział bowiem, co powiedzieć, tak byli przestraszeni.
I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie!» I zaraz potem, gdy się rozejrzeli, nikogo już nie widzieli przy sobie, tylko samego Jezusa.
A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych. Zachowali to polecenie, rozprawiając tylko między sobą, co znaczy „powstać z martwych”.
I pytali Go: «Czemu uczeni w Piśmie twierdzą, że wpierw musi przyjść Eliasz?»
A On im rzekł: «Istotnie, Eliasz przyjdzie najpierw i wszystko naprawi. Ale jak jest napisane o Synu Człowieczym? Ma On wiele cierpieć i być wzgardzony. Otóż mówię wam: Eliasz już przyszedł i postąpili z nim tak, jak chcieli, jak o nim jest napisane».

(Mk 9, 2-13)


Po wysłuchaniu dzisiejszej ewangelii może rodzić się u wielu z nas zazdrość, taka powiedzmy ‘święta”. Szkoda, że mnie tam nie było. To by umocniło moją wiatę i dodało mi sił do zmagania się z przeciwnościami dnia codziennego. Prawda jest jednak o wiele bardziej skomplikowana i nie mieści się w naszych, ludzkich schematach. Przecież sami apostołowie, wydawało by się tak umocnieni wydarzeniem z góry Tabor, nie wytrwali w najważniejszych momentach i nie zdali egzaminu z wierności, od Ogrójca poczynając aż do śmierci Jezusa na krzyżu.

Nawet więc tak radykalna przemiana, jakiej doświadczył Jezus i ukazał ją swoim uczniom, nie była gwarancją ich wierności i wytrwania w chwilach próby. To chyba ważne pouczenie dla nas wszystkich.

Cuda, widzenia, objawienia, stygmaty, dar języków czy proroctwa, nadzwyczajne znaki, itp., to wszystko może pomóc na drodze wiary, ale jej nie gwarantuje. Co więcej, ludzie doświadczając tych nadzwyczajności są dodatkowo kuszeni pychą, by uznać, że to im się należy i że mogą pouczać i przewodzić innym. Pokora i posłuszeństwo Kościołowi są absolutnych potwierdzeniem autentyczności nadzwyczajnych darów i wydarzeń.

Użyte greckie słowo metamorfoza w scenie przemienienia Jezusa, powtarza się w liście św. Pawła do Rzymian. I niech to zdanie będzie zakończeniem tej refleksji, a jednocześnie zadaniem dla każdego z nas.

Nie upodabniajcie się do tego świata, ale przemieniajcie się poprzez odnowę myślenia, aby rozeznać, jaka jest wola Boża, co szlachetne, co miłe, co doskonałe”. Amen.

——————————-

ks. Henryk Kuman MS – duszpasterz, pracuje w Republice Czeskiej w Boskov, dom rekolekcyjny

——————————-