Przebaczenie bramą do nieba Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Przebaczenie bramą do nieba
11 sierpnia 2022

Przebaczenie bramą do nieba

Czwartek, XIX Tydzień zwykły, Rok C, II

Wspomnienie św. Klary, dziewicy

Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?»
Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy.
Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać.
Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował.
Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu.
Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło.
Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu.
Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».
Gdy Jezus dokończył tych mów, opuścił Galileę i przeniósł się w granice Judei za Jordan.

(Mt 18, 21 – 19, 1)


Czwarta z pięciu wielkich mów Jezusa, której zakończenie dzisiaj usłyszeliśmy dotyczy Kościoła. Ukazawszy wcześniej tajemnicę królestwa Bożego, które niczym ziarno rzucone w ziemię kiełkuje w sercach uczniów Jezus przedstawia środowisko wzrostu tego ziarna. Kościół to pierwociny obiecanego królestwa – rzeczywistość doczesna i niebieska. Z jednej strony zasiana w sercu człowieka miłość pociąga go, a z drugiej ciągle pozostaje żywy stary człowiek, który z obawy o własne życie walczy raniąc innych. Nic dziwnego, że mowa dotycząca Kościoła wskazuje narzędzia potrzebne nam do szukania i wzrastania w jedności: upomnienie, przebaczenie, pojednanie.

Dzisiejszy fragment pokazuje nam ciasną bramę, przez którą potrzebujemy przejść wyruszając w drogę do ziemi obiecanej. Są to ostatnie słowa wypowiedziane przez Jezusa w Galilei przed wyruszeniem do Jerozolimy. W pewien sposób stanowią one proroczą zapowiedź drogi dojrzewania. Aby móc owocnie przeżyć wydarzenie paschalne trzeba zgodzić się z własną kruchą kondycją i zaakceptować cierpienie płynące ze spotkania z drugim człowiekiem. Żyjąc w izolacji możemy ulec iluzji własnej doskonałości. Spotkanie z drugim człowiekiem pokazuje, że nasza ludzka, przyrodzona miłość jest niewystarczająca. Zawsze dotrzemy do granicy, w której kolejne przebaczenie będzie już ponad siły. Wybaczyć siedem razy to już szczyt heroizmu. Więcej potrafi jedynie Bóg.

Ofiarowując nam przebaczenie Bóg chce nam dać jednak coś więcej niż poczucie ulgi związane z darowaniem win. Chce się podzielić swoją miłością, swoim życiem. Chce w nas zamieszkać, by móc wybaczać innym tyle razy ile trzeba, aż wygaśnie wszelka złość i nienawiść. Mieszkając ciągle w świecie dotkniętym mentalnością Lameka odgrażającego się, że pomści wyrządzoną mu krzywdę siedemdziesięcioseidmiokrotnie mamy mieć oczy skierowane na Jezusa, który chce byśmy wybaczali. Dopiero przy ostatnim siedemdziesiątym siódmym razie wejdziemy do obiecanej ziemi odpoczynku. Przebaczenie niczym rok szabatowy uwolni nas od wszelkich długów i pozwoli rozkoszować się obecnością Boga.

——————————-

ks. Marcin Ciunel MS – Rektor WSD Księży Saletynów, Kraków

——————————-

 

 

Nadchodzące wydarzenia

29 styczeń - Wieczór uwielbienia z Maryją

3-5 luty - Kurs Nowe życie z Bogiem

10–12 luty - Rekolekcje dla porzuconych

10-12 luty - Rekolekcje Trzeźwościowe

16-19 luty - Rekolekcje o spowiedzi z możliwością spowiedzi generalnej

3-5 marzec - Rekolekcje o miłosiernym Ojcu

21-23 kwiecień - Rekolekcje dla małżeństw niesakramentalnych


pokaż wszystkie


„Aby być świętym, trzeba być szalonym. Trzeba stracić głowę. To, co nas powstrzymuje od świętości, to brak refleksji, zastanowienia, modlitwy, zjednoczenia z Bogiem, którego do świętości koniecznie potrzeba.”
(św. Jan Vianney)
    "