Pozwólmy się zaopiekować Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Pozwólmy się zaopiekować
6 lutego 2020

Pozwólmy się zaopiekować

Czwartek, IV Tydzień zwykły, Rok A, II

Wspomnienie św. Pawła Miki i Towarzyszy, męczenników

Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi i przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. «Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien».
I mówił do nich: «Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakimś miejscu was nie przyjmą i nie będą was słuchać, wychodząc stamtąd, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich».
Oni więc wyszli i wzywali do nawracania się. Wyrzucali też wiele złych duchów, a wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali.

(Mk 6, 7-13)


Od najmłodszych lat pragniemy niezależności, doświadczenia wolności od ograniczeń i momentu, kiedy będziemy mogli stanowić sami o sobie. Jednak z czasem okazuje się, że tak naprawdę bardzo mało zależy od nas. Oczywiście możemy stwarzać pozór samowystarczalności, jednak w głębi serca pragniemy być kimś dla kogoś. Chcemy być zaopiekowani w miłości.

Dzisiejsza Ewangelia skłania nas do refleksji nad tym, czy Bóg jest w życiu potrzebny. Przecież tak wielu ludzi radzi sobie bez Niego, i niczego im nie brakuje. To niebezpieczny pozór, niczym fatamorgana na pustyni oszukującego spragnionego wędrowca wizją upragnionego szczęścia. Można zbudować świat bez Boga jednak będzie on pozbawiony miłości. To On jest miłością.

Jezus posyła uczniów, którzy mają ze sobą zabrać tylko miłość. Stają się zależni, nieporadni, na wzór dzieci, o które ktoś musi się nieustannie troszczyć. Wzywają do nawrócenia, zmiany myślenia, pokazując swoim życiem, że możliwe jest wyjście z samowystarczalności i pełne zaufanie Bogu. To pozwala na dyspozycyjność. Wstanie z bezpiecznego miejsca i wyjście w nieznane.

Pozwólmy się zaopiekować. Choć na jeden dzień stańmy się zależni, nieporadni i potrzebujący opieki. Dajmy Jezusowi szansę na to, aby zatroszczył się o to wszystko, czego najbardziej dziś potrzebujemy.

——————————-

diakon Tomasz Skrzęta MS – WSD Księży Saletynów, Kraków

——————————-