Postawa Maryi Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Postawa Maryi
22 grudnia 2022

Postawa Maryi

Czwartek, IV Tydzień Adwentu, Rok A, I

W owym czasie Maryja rzekła:
«Wielbi dusza moja Pana
i raduje się duch mój w Bogu, zbawicielu moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy.
Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą
wszystkie pokolenia,
gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny,
a Jego imię jest święte.
Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie
nad tymi, którzy się Go boją.
Okazał moc swego ramienia,
rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.
Strącił władców z tronu,
a wywyższył pokornych.
Głodnych nasycił dobrami,
a bogatych z niczym odprawił.
Ujął się za swoim sługą, Izraelem,
pomny na swe miłosierdzie.
Jak obiecał naszym ojcom,
Abrahamowi i jego potomstwu na wieki».
Maryja pozostała u Elżbiety około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.

(Łk 1, 46-56)


Szkoła wiary

W ostatnich dniach przed uroczystością Bożego Narodzenia towarzyszy nam opis św. Łukasza, który relacjonuję okoliczności wkroczenia Syna Bożego w nasz świat. Mogliśmy najpierw usłyszeć opowiadanie o spotkaniu archanioła Gabriela z Zachariaszem i niemal bliźniaczo podobne opowiadanie o zwiastowaniu Maryi. Wydaje się wręcz niezrozumiałe dlaczego boski posłaniec karci sędziwego kapłana natomiast w przypadku młodziutkiej dziewczyny z Nazaretu pozostaje przychylny. Tekst ujawnia jednak zasadniczą różnicę między tymi dwiema ludzkimi postaciami, którą dostrzegł anioł, a która umyka naszym ludzkim oczom. Wszystko okazuje się kwestią wiary, której Zachariaszowi brakuje, a która Maryi pozwoliła zgodzić się na przyjęcie słowa do swojego serca. Tę wiarę wysławia później Elżbieta i ta wiara popycha Maryję do wypowiedzenia słów modlitwy, odczytanych w dzisiejszym fragmencie Ewangelii. Możemy z nich wyczytać kilka lekcji.

Intymna relacja do słowa

Przede wszystkim zdumiewająca jest Jej znajomość słowa Bożego. Magnificat utkany jest ze starotestamentalnych cytatów. Słowo było Jej bliskie i jeszcze wielokrotnie będzie je zachowywała w swoim sercu, by wskazywało jej drogę. Nie zawsze je rozumiała, ale zawsze strzegła go w sobie i nosiła. Słowo tkało Jej codzienność, relacje, wybory. Było Jej bliskie jak nic innego i jednocześnie pozwalało Jej zbliżać się do innych.

Małość jako dar Boga

To słowo pozwoliło Jej zobaczyć siebie pośród ubogich. Myśl o biedzie zazwyczaj budzi niezadowolenie i często bunt wobec Boga. Wiara pozwalała jej dostrzec własne ubóstwo jako uprzywilejowany stan. Bóg wywyższa ubogich i pokornych, a poniża pyszniących się bogactwem. Maryja czuła się wybrana jako mała i uboga. Zobaczyła bogactwo swojej sytuacji życiowej. Jej serce nie było zranione buntem więc mogła przyjąć słowo Boga nie jako zagrożenia, ale dar.

Historia życia jako część historii zbawienia

Nie koncentrowała się również na własnych potrzebach. W Jej modlitwie widać jak dobrze zna plan Boga. Swoje macierzyństwo widzi nie jako spełnienie własnych pragnień. Postrzega je jako wypełnienie dawnych obietnic i jako ratunek dla swojego ludu. Nie koncentruje się na sobie i być może właśnie dlatego jest tak szczęśliwa. Jest gotowa służyć starszej krewnej. W dobie naszej narcystycznej potrzeby koncentrowania się na własnych prawach i oczekiwaniach Maryja wskazuje na źródło życia i szczęścia, które tryska w sercu ofiarnym i posłusznym Bogu.

Kontemplowanie dobra

Maryja wpatrywała się przede wszystkim w dobro i możliwości, które otwierały się przed Nią i przed ludem Bożym. Nie kontemplowała cierpienia, własnych ograniczeń i strat. Celebrowała życie. Pośród wielu różnych możliwych sposobów odczytania swojej sytuacji wybrała ten najbardziej Boży i jak się okazało najbardziej prawdziwy. Wąż w raju przeraził Ewę wizją przyszłości pełnej ograniczeń i cierpienia. Lęk uwięził ją i kazał jej tracić życie na ciągłym uciekaniu. Wzrok Maryi jest utkwiony w miłości i dobroci Boga. To otwiera przed nią szeroki horyzont. Zgodziła się, by przez nią życie rozlało się po całym świecie.

——————————-

ks. Marcin Ciunel MS – Rektor WSD Księży Saletynów, Kraków

——————————-