Pokora i ufność Panu Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Pokora i ufność Panu
8 grudnia 2020

Pokora i ufność Panu

Wtorek, II Tydzień Adwentu, Rok B, I

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja.
Anioł wszedł do Niej i rzekł: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami”.
Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie.
Lecz anioł rzekł do Niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca”.
Na to Maryja rzekła do anioła: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?”
Anioł Jej odpowiedział: „Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego”.
Na to rzekła Maryja: „Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!”
Wtedy odszedł od Niej anioł.

(Łk 1, 26-38)


W dzisiejszej liturgii Słowa Bożego, usłyszeliśmy dwa dialogi. W Księdze Rodzaju w sposób malowniczy ale i dramatyczny autor natchniony przedstawia dialog szatana z człowiekiem. Ewangelia zaś ukazuje rozmowę Anioła Gabriela z Maryją. Jak bardzo różne są owoce tych wydarzeń. Przyjrzyjmy się im, bo one są treścią naszego życia.

Rozmowa Adama i Ewy z szatanem

Usłyszany fragment z Księgi Rodzaju jest już konsekwencją grzechu pierwszych rodziców. We wcześniejszym fragmencie szatan oskarżył Boga niewinnym słowem: „Czy to prawda, że Bóg wam zabronił jeść owoce z drzewa, które jest pośrodku ogrodu?” Wzbudził przez to pytanie nieufność, która ich dręczyła. Dlaczego to uczynił? Pierwsza mowa szatana do rodu ludzkiego Zaczęła się niewinnie od słowa: dlaczego? (A. Mickiewicz)

Wybór Adama i Ewy był fatalny w skutkach zarówno dla nich, naszych praojców jak i dla nas. Po grzechu pierworodnym odczuwamy pęknięcie, które jest w nas. Już nigdy nie będzie tak, jak było do tej pory. Nosimy konsekwencje tego wydarzenia całe życie. Czyż nie ma pęknięcia w tym, kiedy masz obok siebie ukochaną osobę, dziecko, męża, żonę, ojca, czy swojego brata we wspólnocie i nie potrafisz do kochać, nie rozumiesz samego siebie dlaczego zadajesz cierpienie sobie i drugiej osobie. Masz osobę z którą żyjesz, która jest dla ciebie ważna i wartościowa, a jednak przychodzi sytuacja, gdy wylewasz na tą osobę całą złość, frustrację, zniecierpliwienie. Czasem masz dość tej osoby, chcesz ja od siebie odepchnąć, odwrócić się od niej. Jest to skutek pęknięcia, grzechu pierworodnego.

Kiedy człowiek odwrócił, się od Boga, oddalił się, zagubił się. Gdzie jesteś? Pyta Bóg Adama. Grzech rozbił ludzką naturę. Nagle cały świat stał się popękany a człowiek w nim zagubiony. Jeden element wystąpił przeciw drugiemu. Dobitnie opisał to św. Paweł: Jestem bowiem świadom, że we mnie, to jest w moim ciele, nie mieszka dobro; bo łatwo przychodzi mi chcieć tego, co dobre, ale wykonać — nie. Nie czynię bowiem dobra, którego chcę, ale czynię to zło, którego nie chcę. Jeżeli zaś czynię to, czego nie chcę, już nie ja to czynię, ale grzech, który we mnie mieszka. A zatem stwierdzam w sobie to prawo, że gdy chcę czynić dobro, narzuca mi się zło. Albowiem wewnętrzny człowiek we mnie ma upodobanie zgodne z Prawem Bożym. W członkach zaś moich spostrzegam prawo inne, które toczy walkę z prawem mojego umysłu i podbija mnie w niewolę pod prawo grzechu mieszkającego w moich członkach. Nieszczęsny ja człowiek! Któż mnie wyzwoli z ciała, co wiedzie ku tej śmierci? Dzięki niech będą Bogu przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego! Tak więc umysłem służę Prawu Bożemu, ciałem zaś — prawu grzechu (Rz 7, 18–25).

Po grzechu pierworodnym pojawiły się pęknięcia w naturze ludzkiej. Każdy człowiek, nosi te zranienia, z którymi się rodzimy i umieramy. Trzy pęknięcia i trzy zranienia: między mną a Bogiem. Powoduje to trudności w relacji z Panem Bogiem, nieufność wobec Stwórcy. Pęknięcie między mną a drugi człowiekiem. Słyszymy jak Adam i Ewa wzajemnie się oskarżają i przerzucają odpowiedzialność na drugiego. Trzecie pęknięcie pojawiło się w relacji z samym sobą. Adam się lęka, chowa się przed Bogiem, odczuwa pożądliwość wobec niewiasty.

Jakie jest lekarstwo na te pęknięcia, które przynoszą cierpienie?

Dialog Anioła Gabriela z Maryją

Lekarstwem jest Jezus Chrystus, Człowiek doskonały. Poprzez wcielenie stał się człowiekiem takim jak my, zjednoczył się z każdym człowiekiem. Urodzony z Maryi Dziewicy, stał się prawdziwie jednym z nas, we wszystkim do nas podobny oprócz grzechu”. Scenę z dzisiejszej Ewangelii Kościół przypomina każdego dnia, a nawet trzy razy dziennie, kiedy odmawiamy Anioł Pański. Jak pięknie wybrzmiewa ta modlitwa od maja do października przy Kalwarii w Sanktuarium w Dębowcu. Śpiewamy na zakończenie dnia:

Anioł Pański przyniósł Maryi,
Nowinę pełną wesela,
Że Trójca święta Ją wybrała
Na Matkę Odkupiciela.

Zdrowaś Maryjo, Najwyższego łask pełna!
Spośród wszystkich niewiast wybrał Cię Bóg.
O, Matko Boża, miej nas zawsze w opiece!
A w godzinę śmierci za nas się módl!
A w godzinę śmierci za nas się módl!
Za nas się módl!

Maryja ukazuje Drogę do Ojca. Jest nią Chrystus. Ona Niepokalanie Poczęta pierwsza wypełniła Ewangelię w swoim życiu. Jej testament: „Zróbcie wszystko, cokolwiek powie wam Syn” jest kierunkiem i zachętą dla nas, by pójść ta DROGĄ. Uświadomienie sobie dramatycznej sytuacji nie jest jednoznaczne z natychmiastowym i całkowitym przezwyciężeniem wewnętrznego rozdarcia. To początek drogi.

Chrześcijaństwo zaprasza człowieka do wejścia na tą drogę, która jest drogę nawrócenia, drogę wiary, drogę zbawienia . Chrześcijaństwo zatem nie jest stanem, lecz DROGĄ (por. Dz 9, 2). Wytrwałe kroczenie tą drogą pozwala człowiekowi przechodzić ze starego do nowego człowieka, z niewoli do wolności. Tyle tęsknoty i pragnienia jest w adwentowych pieśniach, w liturgii Słowa Bożego, w Roratach, aby Bóg nas wyrwał od zła i zbawił.

Maryja, Matka Kościoła i Patronka Adwentu nauczy nas wiary i nadziei, że i dla nas grzeszników, popękanych, pokaleczonych grzechem, upadających, Bóg przygotował DROGĘ miłości zbawienia.

——————————-

ks. Kazimierz Wolan MS – duszpasterz, rekolekcjonista pracuje w “Centrum Pojednania” w Dębowcu

——————————-

 

 

Nadchodzące wydarzenia

29 styczeń - Wieczór uwielbienia z Maryją

3-5 luty - Kurs Nowe życie z Bogiem

10–12 luty - Rekolekcje dla porzuconych

10-12 luty - Rekolekcje Trzeźwościowe

16-19 luty - Rekolekcje o spowiedzi z możliwością spowiedzi generalnej

3-5 marzec - Rekolekcje o miłosiernym Ojcu

21-23 kwiecień - Rekolekcje dla małżeństw niesakramentalnych


pokaż wszystkie


„Aby być świętym, trzeba być szalonym. Trzeba stracić głowę. To, co nas powstrzymuje od świętości, to brak refleksji, zastanowienia, modlitwy, zjednoczenia z Bogiem, którego do świętości koniecznie potrzeba.”
(św. Jan Vianney)
    "