Płacz Chrystusa Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Płacz Chrystusa
17 listopada 2022

Płacz Chrystusa

Czwartek, XXXIII Tydzień zwykły, Rok C, II

Wspomnienie św. Elżbiety Węgierskiej, zakonnicy

Gdy Jezus był już blisko Jerozolimy, na widok miasta zapłakał nad nim i rzekł: «O gdybyś i ty poznało w ten dzień to, co służy pokojowi! Ale teraz zostało to zakryte przed twoimi oczami.
Bo przyjdą na ciebie dni, gdy twoi nieprzyjaciele otoczą cię wałem, oblegną cię i ścisną zewsząd. Powalą na ziemię ciebie i twoje dzieci z tobą, a nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu za to, żeś nie rozpoznało czasu twojego nawiedzenia».

(Łk 19, 41-44)


Czy Bóg może płakać? Nie. A czy Bóg-Człowiek może płakać? Tak. Prawdziwy Bóg i prawdziwy Człowiek, Jezus Chrystus może płakać i rzeczywiście płakał, przynajmniej dwa razy. Przy grobie swojego przyjaciela, Łazarza i nad swoim ukochanym miastem, Jeruzalem.

Czy człowiek może płakać? Tak. A czy człowiek płacze? To zależy. Czasem tak, a czasem nie. Często płacze wtedy, gdy nie ma powodu do płaczu, a częściej nie płacze, gdy trzeba płakać. Dlaczego? Bo nie umie rozróżniać, rozeznawać, oceniać, kojarzyć faktów, wyciągać wniosków, bo jest zaślepiony, zwiedziony, oszukany, zmanipulowany, zatwardził serce i duszę, przestał brać pod uwagę Boga, wyrzucił poza nawias swojego życia.

Ta scena płaczu Jezusa na widok Jerozolimy jest najlepszym dowodem na to, że z Boga nie można żartować, że Boga trzeba brać na serio, bo i On bierze nas na serio. Słowo Boże jest stwórcze (Bóg rzekł i stało się!), i wciąż jest aktualne, nie przedawnia się, nie oszukuje. Tak, tak, nie, nie. A co nadto jest od diabła pochodzi.

Jeśli dosłownie sprawdziły się słowa Jezusa w stosunku do Jerozolimy, to sprawdzą się i w stosunku do mnie, do Ciebie, do świata całego, a więc także i do Polski i mojego miasta rodzinnego. „żeś nie rozpoznało czasu swego nawiedzenia”. Nie żartujmy więc z Boga, nie żartujmy z Jego przestrogi.

Modlę się, bym umiał codziennie rozpoznawać czas Bożego nawiedzenia, bym umiał czytać Boże znaki i wyciągać poprawne, zbawienne dla mnie wnioski. Bym płakał wtedy, kiedy trzeba. Bym wybierał ŻYCIE!

——————————-

ks. Henryk Kuman MS – duszpasterz w Czechach, Bozkov

——————————-