Pasterze nadziei Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Pasterze nadziei
9 maja 2022

Pasterze nadziei

Poniedziałek, IV Tydzień Wielkanocny, Rok C, II

Uroczystość św. Stanisława, biskupa i męczennika, Głównego Patrona Polski

Jezus powiedział:
«Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje życie swoje za owce. Najemnik zaś i ten, kto nie jest pasterzem, do którego owce nie należą, widząc nadchodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa i rozprasza. Najemnik ucieka dlatego, że jest najemnikiem i nie zależy mu na owcach.
Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają, podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. Życie moje oddaję za owce. Mam także inne owce, które nie są z tej owczarni. I te muszę przyprowadzić i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia i jeden pasterz».

(J 10, 11-16)


Uroczystość św. Stanisława i czytania przeznaczone na ten dzień stawiają przed nami postać pasterza. Wydaje się słuszne, aby na początku oczyścić ten obraz z romantycznej otoczki. Pasterstwo to ciężki kawałek chleba, na który składa się długi czas rozłąki z rodziną, życie w prymitywnych warunkach, a w realiach dawnej Palestyny także niebezpieczeństwo ze strony dzikich zwierząt. Również obraz Jezusa Dobrego Pasterza potrzebuje urealnienia. Jezus „z obrazka” który radośnie niesie na swoich ramionach nieskazitelnie czystą owieczkę, albo Jezus odpoczywający w cieniu drzewa w towarzystwie baranka skubiącego trawę, niewiele mają wspólnego z Ewangelią.

Dzisiejsza uroczystość zaprasza do poświęcenia czegoś ze swojego życia. Aby jednak uczynić taki krok, trzeba mieć nadzieję, która sięga dalej niż to, co tracę. Biskup Stanisław oddał życie ziemskie, bo karmił się nadzieją życia wiecznego. Jakim rodzajem nadziei karmię się codziennie? Papież Benedykt XVI stwierdził kiedyś: kto nie zna Boga, chociaż miałby wielorakie nadzieje, w gruncie rzeczy nie ma wielkiej nadziei, która podtrzymuje całe życie (Spe Salvi).

Ta wielka nadzieja, jaką jest nasza wiara, potrzebuje codziennej troski. Nie jest to efekt romantycznego zrywu, ale owoc codziennej współpracy z łaską Bożą. Bądźmy jak pasterze, którzy bez rozgłosu, ale konsekwentnie, wykonują swoje obowiązki.

——————————-

ks. Andrzej Wierzba MS – duszpasterz w Dagenham (Anglia)

——————————-