Palec Boży Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Palec Boży
9 października 2020

Palec Boży

Piątek, XXVII Tydzień zwykły, Rok A, II

Gdy Jezus wyrzucał złego ducha, niektórzy z tłumu rzekli: «Mocą Belzebuba, władcy złych duchów, wyrzuca złe duchy». Inni zaś, chcąc Go wystawić na próbę, domagali się od Niego znaku z nieba.
On jednak, znając ich myśli, rzekł do nich: «Każde królestwo wewnętrznie skłócone pustoszeje i dom na dom się wali. Jeśli więc i Szatan z sobą jest skłócony, jakże się ostoi jego królestwo? Mówicie bowiem, że Ja przez Belzebuba wyrzucam złe duchy. Lecz jeśli Ja mocą Belzebuba wyrzucam złe duchy, to czyją mocą wyrzucają je wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami. A jeśli Ja palcem Bożym wyrzucam złe duchy, to istotnie przyszło już do was królestwo Boże.
Gdy mocarz uzbrojony strzeże swego dworu, bezpieczne jest jego mienie. Lecz gdy mocniejszy od niego nadejdzie i pokona go, to zabierze całą broń jego, na której polegał, i rozda jego łupy.
Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; a kto nie zbiera ze Mną, ten rozprasza.
Gdy duch nieczysty opuści człowieka, błąka się po miejscach bezwodnych, szukając spoczynku. A gdy go nie znajduje, mówi: „Wrócę do swego domu, skąd wyszedłem”. Przychodzi i zastaje go wymiecionym i przyozdobionym. Wtedy idzie i bierze siedmiu innych duchów, złośliwszych niż on sam; wchodzą i mieszkają tam. I stan późniejszy owego człowieka staje się gorszy niż poprzedni».

(Łk 11, 15-26)


Palec Boży symbolizuje moc Boga. Pan Jezus przypisuje sobie tę moc, która wyraża się w wyrzucaniu złych duchów. Można powiedzieć, że cała Ewangelia jest pełna takich sytuacji, w których Jezus wypędza złe duchy. Jest to zrozumiałe, ponieważ demon jest głównym przeciwnikiem człowieka i Pan Jezus po to przyszedł na ziemię, aby nas wyzwolić z mocy Złego.

Najwyraźniej objawia się ta moc w sakramencie pojednania, gdzie Chrystus nas wyzwala z niewoli grzechu, wzywając nas odtąd do życia w wolności i pokoju. Dokonuje się wtedy wypełnienie słowa, które odnajdujemy w dzisiejszej Ewangelii: „Gdy mocarz uzbrojony strzeże swego dworu, bezpieczne jest jego mienie. Lecz gdy mocniejszy od niego nadejdzie i pokona go, to zabierze całą broń jego, na której polegał, i rozda jego łupy” (Łk 11,21-22).

Piękne wyjaśnienie tego tekstu odnajdujemy w proroctwie Izajasza z IV Pieśni Cierpiącego Sługi Jahwe: „Dlatego w nagrodę przydzielę mu tłumy, i posiądzie możnych jako zdobycz za to, że siebie na śmierć ofiarował i policzony został pomiędzy przestępców. A on poniósł grzechy wielu i oręduje za przestępcami” (Iz 53, 12).

Nasz Pan jest owym Mocarzem, który przejmuje łup, który zagarnął Szatan, przynosząc nam upragnioną wolność i świadomość tego, że jesteśmy dziećmi Bożymi, że należymy do Pana Jezusa. Jesteśmy łupem Chrystusa. (por. Rz 14, 8b – 9)

——————————-

ks. Jacek Sokołowski MS – duszpasterz w Olsztynie

——————————-

 

 

Nadchodzące wydarzenia

29 styczeń - Wieczór uwielbienia z Maryją

3-5 luty - Kurs Nowe życie z Bogiem

10–12 luty - Rekolekcje dla porzuconych

10-12 luty - Rekolekcje Trzeźwościowe

16-19 luty - Rekolekcje o spowiedzi z możliwością spowiedzi generalnej

3-5 marzec - Rekolekcje o miłosiernym Ojcu

21-23 kwiecień - Rekolekcje dla małżeństw niesakramentalnych


pokaż wszystkie


„Aby być świętym, trzeba być szalonym. Trzeba stracić głowę. To, co nas powstrzymuje od świętości, to brak refleksji, zastanowienia, modlitwy, zjednoczenia z Bogiem, którego do świętości koniecznie potrzeba.”
(św. Jan Vianney)
    "