Ofiarować pierworodnego syna Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Ofiarować pierworodnego syna
29 grudnia 2022

Ofiarować pierworodnego syna

Czwartek, Oktawa Narodzenia Pańskiego, Rok A, I

Gdy upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby przedstawić Go Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.
A żył w Jeruzalem człowiek imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekujący pociechy Izraela; a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Z natchnienia więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił:
«Teraz, o Władco, pozwalasz odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, które przygotowałeś wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela».
A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono.
Symeon zaś błogosławił ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą – a Twoją duszę miecz przeniknie – aby na jaw wyszły zamysły serc wielu».

(Łk 2, 22-35)


Ofiarować pierworodnego syna. Z historii wiemy, że prawie we wszystkich religiach i kultach pojawia się ten obrzęd. Fakty historyczne są przerażające. Pogaństwo znało ten krwawy ryt, jako przebłaganie bogów i prośba o pomoc i zachowanie do nieszczęść, Biblia wspomina o tym kilkakrotnie. Zakładając fundamenty pod nowe miasto, składano w ofierze pierworodnego syna. Bóg kategorycznie tego zabrania. Opis ofiary z Izaaka jest tego dowodem.

A jednak w przepisach prawa mojżeszowego jest taki obrzęd. Każde pierworodne dziecko płci męskiej ma być ofiarowane Bogu Najwyższemu. Do tego dochodzi nakaz ofiarowania pierworodnego zwierzęcia domowego.

Jaka jest jednak różnica pomiędzy obrzędem pogańskim a starozakonnym? Ano taka, że idea oddania Bogu tego, co najlepsze, najcenniejsze zostaje, ale sposób złożenia takiej ofiary różni się zasadniczo.

Bóg to nie bezwzględny władca żądny krwi i ofiar, ale kochający swoje stworzenie Ojciec, Stworzyciel nieba i ziemi. Do Niego należy wszystko. Ale jednego nie ma, bo się dobrowolnie tego pozbawił. Nie ma ludzkiego serca i to serce, musi Mu każdy oddać dobrowolnie. Bez tego nie ma zbawienia. Tu nawet Bóg jest bezsilny.

Dlatego dzisiejsza Ewangelia zaprasza i zapewnia zarazem, że dobrowolne oddanie Bogu tego, co najcenniejsze sprawia, że dostajemy o wiele więcej. Dostajemy samego Boga. On się nam wtedy oddaje cały i to jedynie może zapewnić nam szczęście wieczne.

Co oddam Bogu? Co jest dla mnie najcenniejsze? Co jest dla mnie tym pierworodnym synem?

——————————-

ks. Henryk Kuman MS – duszpasterz w Czechach, Bozkov

——————————-