Odwaga i zaufanie Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Odwaga i zaufanie
29 stycznia 2022

Odwaga i zaufanie

Sobota, III Tydzień zwykły, Rok C, II

Owego dnia, gdy zapadł wieczór, Jezus rzekł do swoich uczniów: «Przeprawmy się na drugą stronę». Zostawili więc tłum, a Jego zabrali, tak jak był w łodzi. Także inne łodzie płynęły z Nim.
A nagle zerwał się gwałtowny wicher. Fale biły w łódź, tak że łódź już się napełniała wodą. On zaś spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?» On, powstawszy, zgromił wicher i rzekł do jeziora: «Milcz, ucisz się!» Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza.
Wtedy rzekł do nich: «Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże brak wam wiary!» Oni zlękli się bardzo i mówili między sobą: «Kim On jest właściwie, że nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne?»

(Mk 4, 35-41)


Jezus zaprasza uczniów “przeprawmy się na drugą stronę“. Jest to wezwanie do wyruszenia w drogę, do ruszenia się z miejsca. Uczniowie są na tyle otwarci, że idą za Jezusem. Jest to dla nich jakieś nowe wyzwanie, ale idą za Nim. W łodzi spotyka uczniów sytuacja nadzwyczajna: “wielki wicher” niebezpieczeństwo. Jest na tyle silny, że uczniowie boją się o swoje życie. Jezus wyrzuca uczniom brak wiary. Czemu? Uczniowie jeszcze nie wiedzą, że jak są z Jezusem to tak naprawdę nic złego nie może im się stać.

Dwie postawy uczniów. Z jednej strony są otwarci na nowość, są posłuszni Jezusowi i tego z pewnością trzeba nam się uczyć. Nie szukać własnego komfortu… Trzeba nam wyruszyć, pójść za Jezusem. I druga postawa, której tak jak uczniowie musimy się uczyć każdego dnia. Jeśli jest z nami Jezus nic złego nam się nie może stać. Jeśli nawet mielibyśmy stracić to życie ziemskie, to wiemy dobrze, ze i tak należymy do Chrystusa. Pójść za Nim i całkowicie Mu zawierzyć. Nie bać się burz, nawałnic, sztormów które są i będą, przecież należymy do Niego!

——————————-

ks. Tomasz Pękała MS – duszpasterz akademicki w Rzeszowie

——————————-