Odrzuceni Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Odrzuceni
13 października 2022

Odrzuceni

Czwartek, XXVIII Tydzień zwykły, Rok C, II

Wspomnienie bł. Honorata Koźmińskiego, prezbitera

Jezus powiedział do faryzeuszów i do uczonych w Prawie:
«Biada wam, ponieważ budujecie grobowce prorokom, a wasi ojcowie ich zamordowali. Zatem dajecie świadectwo i przytakujecie uczynkom waszych ojców, gdyż oni ich pomordowali, a wy im wznosicie grobowce.
Dlatego też powiedziała Mądrość Boża: Poślę do nich proroków i apostołów, a niektórych z nich zabiją i prześladować będą. Tak na to plemię spadnie kara za krew wszystkich proroków, która została przelana od stworzenia świata, od krwi Abla aż do krwi Zachariasza, który zginął między ołtarzem a przybytkiem. Tak, mówię wam, zażąda się zdania z niej sprawy od tego plemienia.
Biada wam, uczonym w Prawie, bo wzięliście klucze poznania; sami nie weszliście, a przeszkodziliście tym, którzy wejść chcieli».
Gdy wyszedł stamtąd, uczeni w Piśmie i faryzeusze poczęli gwałtownie nastawać na Niego i wypytywać Go o wiele rzeczy. Czyhali przy tym, żeby Go pochwycić na jakimś słowie.

(Łk 11, 47-54)


Ewangelia jest dla nas największym darem Bożym, utożsamia się z Jezusem. On sam postawił znak równości między nią a sobą: „z powodu Mnie i Ewangelii” (Mk 8,35). Skoro jej słowo przekazuje nam prawdę o życiu wiecznym, powinna być otoczona szacunkiem, podobnie jak wszyscy jej autentyczni głosiciele.

Prawda jest jednak inna. Słowo Boże i jego wiarygodni zwiastuni napotykają opór posunięty nawet do utraty życia. Cała historia zbawienia naznaczona jest krwią. Otwiera ją Abel z księgi Rodzaju (por. Rdz 4,1-11), pierwszy męczennik w Biblii, zamordowany z powodu prawości życia przez swojego brata Kaina. Zamyka zaś w dziejach biblijnego Izraela Zachariasz (2 Krn 24, 20n) występujący w ostatniej księdze kanonu hebrajskiego. Został ukamienowany na rozkaz króla Joasza ponieważ napominał lud z powodu wykroczeń przeciwko Prawu. Ten sam męczeński los spotyka Jezusa oraz niektórych proroków, którzy są „ustami Boga” oraz apostołów posłanych w Jego imieniu. Tak będzie również do końca świata (por. Ap 20, 4)

Pokolenie współczesne Jezusowi jest klasycznym przykładem zamknięcia się na prawdę. Jego „najwybitniejsi” przedstawiciele w postaci faryzeuszów i uczonych w Prawie budowali posągi zabitym przez ich ojców prorokom. Nie kierowała nimi jednak chęć zadośćuczynienia za haniebne czyny poprzedników. Gdyby rzeczywiście przyświecała im taka intencja, Jezus z pewnością przyjąłby ją. Tymczasem ich rzeczywista postawa potwierdzała, że w pełni solidaryzują z ojcami. Okrucieństwo ojców znajdowało bowiem w nich swoje przedłużenie. Prześladowali przecież największego z proroków – Jezusa i przyczynili się do Jego śmierci. Podobnie postąpili z niektórymi Jego wysłańcami. Potwierdzili więc jedność z prześladowcami z przeszłości. Musieli ponieść zgubne konsekwencje.

Niech nas zatem nie dziwi, że prawda jest kontestowana i chodzi w cierniowej koronie. Współczesna moda na niewiarę nie jest czymś nowym. Została przewidziana w Bożym planie. Przewidziana nie oznacza chciana. Obyśmy nie stali się kontestatorami dzisiejszych proroków i apostołów. Jeśli głoszą Jezusa i są odrzucani, ośmieszani, czy nawet zabijani jako obrońcy wiary, życia ludzkiego, to w gruncie rzeczy nie ich się odrzuca, ośmiesza i zabija, lecz Tego, który ich posłał. Ewangelia mówi, że Bóg zażąda odpowiedzialności za zniewagi wyrządzone Jego Synowi. Ciekawe, że takie ostre słowa znalazły się w Ewangelii Łukasza, który uchodzi wśród ewangelistów za najbardziej wrażliwego i otwartego na każdego człowieka.

——————————-

ks. dr hab. Stanisław Witkowski MS – biblista, UJPII w Krakowie

——————————-