Nowe serce Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Nowe serce
9 lutego 2021

Nowe serce

Wtorek, V Tydzień zwykły, Rok B, I

U Jezusa zebrali się faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. I zauważyli, że niektórzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nie obmytymi rękami. Faryzeusze bowiem, i w ogóle Żydzi, trzymając się tradycji starszych, nie jedzą, jeśli sobie rąk nie obmyją, rozluźniając pięść. I gdy wrócą z rynku, nie jedzą, dopóki się nie obmyją. Jest jeszcze wiele innych zwyczajów, które przejęli i których przestrzegają, jak obmywanie kubków, dzbanków, naczyń miedzianych.
Zapytali Go więc faryzeusze i uczeni w Piśmie: «Dlaczego Twoi uczniowie nie postępują według tradycji starszych, lecz jedzą nieczystymi rękami?»
Odpowiedział im: «Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: „Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi”. Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji, dokonujecie obmywania dzbanków i kubków. I wiele innych podobnych rzeczy czynicie».
I mówił do nich: «Sprawnie uchylacie Boże przykazanie, aby swoją tradycję zachować. Mojżesz tak powiedział: „Czcij ojca swego i matkę swoją”, oraz: „Kto złorzeczy ojcu lub matce, niech śmierć poniesie”. A wy mówicie: „Jeśli ktoś powie ojcu lub matce: Korban, to znaczy darem złożonym w ofierze jest to, co miało być ode mnie wsparciem dla ciebie” – to już nie pozwalacie mu nic uczynić dla ojca ani dla matki. I znosicie słowo Boże ze względu na waszą tradycję, którą sobie przekazaliście. Wiele też innych tym podobnych rzeczy czynicie».

(Mk 7, 1-13)


“I dam wam serce nowe
i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza,
odbiorę wam serce kamienne, a dam wam serce z ciała”
(Ez 36,26)

Sławek miał dwadzieścia trzy lata, gdy pewnego dnia wrócił z pracy, położył się na chwilę, aby odpocząć. Śmierć przyszła momentalnie. Lekarz stwierdził, że przyczyną była wrodzona wada serca. Kilka lat wcześniej wchodziliśmy na Giewont i żaden z nas nie narzekał na brak formy.

Wadę serca u Joanny zdiagnozowano, gdy była małym dzieckiem. Od wielu lat jeździ na badania kontrolne. Na zewnątrz nie różni się od innych, musi jednak unikać znacznego wysiłku.

Jakiś czas temu lekarz usłyszał drobną różnicę między fazą skurczową i rozkurczową mojego serca. EKG pokazało, że miał rację. Na razie nie trzeba interweniować.

W dzisiejszej Ewangelii Jezus skarży się, przywołując słowa proroka Izajasza: Ten lud czci mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Biblijne serce to więcej niż organ ciała i więcej, niż ośrodek życia uczuciowego. Jest to centrum ludzkiej osoby, dlatego Jezus jest tak bardzo zainteresowany sercem człowieka. Można powiedzieć, że Boga o wiele bardzie interesuje kondycja ludzkiego serca, niż styl naszego życia.

W Księdze Przysłów czytamy: Czym na garnku glinianym srebrna polewa, tym wargi palące, a w sercu zło. Ustami wróg zwodzi, a w sercu kryje podstęp. Nie ufaj miłemu głosowi, gdyż siedem ohyd ma w sercu (Prz 26, 23-25).

Mamy odwieczny problem z naszym sercem. I jest to problem większy od dolegliwości fizycznych. Nasze serce jest zranione i potrzebuje ciągłej opieki. Ta pomoc jest niezbędna, ponieważ w sercu człowieka wydarza się tajemniczy dialog z samym sobą i z Bogiem. W głębi serca człowiek otwiera się lub zamyka przed Bogiem.

Dzięki Jezusowi wypełnia się proroctwo Ezechiela. Serce Jezusa zostaje otwarte, abyśmy mogli otrzymać najlepszą możliwą opiekę. Święty Paweł wyrazi to tak: Miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany (Rz 5,5).

Faryzeusze nie pozwolili, aby poprowadził ich Duch Boży, dlatego dopadła ich choroba, którą Pismo nazywa zatwardziałością serca. Chrześcijanin to ktoś, kto uznaje swoją słabość i oddaje swoje serce Bogu.

——————————-

ks. Andrzej Wierzba MS – duszpasterz w Dagenham (Anglia)

——————————-