NASZA ZIEMIA ZABULONA I NEFTALEGO Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   NASZA ZIEMIA ZABULONA I NEFTALEGO
26 stycznia 2020

NASZA ZIEMIA ZABULONA I NEFTALEGO

III Niedziela zwykła, Rok A, II

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło».
Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie».
Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim.
A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim.
I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.

(Mt 4, 12-23)


Jaki tryb życia prowadził Jezus? Czytając Ewangelię stwierdzamy, że był bardzo często w drodze i odwiedzał wiele miejscowości.
Ewangelia Mateusz trzykrotnie wspomina o tym, że Jezus „opuścił Nazaret, przyszedł do Kafarnaum”, „przechodząc obok Jeziora Galilejskiego”, „idąc stamtąd dalej”. Jego wędrówki nie są przypadkowe i bynajmniej nie podejmuje ich w celach rekreacyjnych.

Kafarnaum leżało na pograniczu ziemi Zabulona i Neftalego. A według proroctwa Izajasza (pierwsze czytanie) to mieszkańcom tych krain miało zabłysnąć światło. Dlatego Jezus osiadł nad Jeziorem Galilejskim na pograniczu tych ziem, aby słowa proroka mogły się wypełnić.

Jego wędrowanie wpisuje się w misję skierowaną ku przyszłości. Jezus chodząc – uważnie się przygląda i obserwuje. „Ujrzał dwóch braci”. Jezus, widzi Szymona Piotra i jego brata Andrzeja, gdy wykonują codzienna prace i powołuje ich do grona uczniów. Podobnie czyni z synami Zebedeusza Jakubem i Janem.

Jezus przynosi światło nam, bo jak mieszkańcy ziem Zabulona i Neftalego, pozostajemy w ciemności, gdy żyjemy, jakby Boga nie było. On przychodzi do nas, gdy zajęci jesteśmy codziennymi zwykłymi sprawami i jak kiedyś do pierwszych uczniów mówi: „Pójdź za mną”. Apostołowie „natychmiast poszli za Nim”. To jest światło dla nas.

——————————-

ks. Witold Kuman MS – przełożony wspólnoty Saletynów w Balzers (Lichtenstein)

——————————-