Moment wspólnototwórczy Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Moment wspólnototwórczy
3 sierpnia 2020

Moment wspólnototwórczy

Poniedziałek, XVIII Tydzień zwykły, Rok A, II

Gdy Jezus usłyszał o śmierci Jana Chrzciciela, oddalił się stamtąd łodzią na pustkowie, osobno. Lecz tłumy zwiedziały się o tym i z miast poszły za Nim pieszo. Gdy wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi i uzdrowił ich chorych.
A gdy nastał wieczór, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: «Miejsce to jest pustkowiem i pora już późna. Każ więc rozejść się tłumom: niech idą do wsi i zakupią sobie żywności».
Lecz Jezus im odpowiedział: «Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść!»
Odpowiedzieli Mu: «Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb».
On rzekł: «Przynieście Mi je tutaj».
Kazał tłumom usiąść na trawie, następnie wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo i połamawszy chleby, dał je uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do syta, a z tego, co pozostało, zebrano dwanaście pełnych koszy ułomków. Tych zaś, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci.

(Mt 14, 13-21)


Ponownie wraca do nas ewangelia o rozmnożeniu chlebów. To bardzo ważne wydarzenie dla ewangelistów. Opisywane jest w Ewangeliach sześciokrotnie. W czytanej dzisiaj Ewangelii wg św. Mateusza pierwsze rozmnożenie chleba pojawia się po przypowieściach o królestwie Bożym. Jezus pokazał uczniom jak Bóg, poprzez swoje Słowo, zasiewa w nich ziarno królestwa. To ziarno jest jak słowo, które kiedyś skierował do Abrama wzywając go do opuszczenia domu i wyruszenia do nieznanej obiecanej ziemi. Żeby do niej dojść trzeba wyruszyć w drogę przez pustynię. Tradycja Izraela pokazywała pustynię jako miejsce, które niczym fosa oddziela człowieka od utraconego raju. Nie można jej przekroczyć samodzielnie. Pozbawiony pomocy człowiek raz po raz wpada w pułapki. Ulegając pokusom umiera z głodu i pragnienia. Żeby osiągnąć cel człowiek potrzebuj przewodnika i pokarmu.

Otrzymawszy od Boga słowo zaproszenia uczniowie wyruszyli w drogę. Mają Przewodnika i właśnie otrzymują pokarm. Od początku dokonany przez Jezusa cud odczytywany był przez Kościół symbolicznie. Pokarmem, który towarzyszy nam w drodze do nieba jest sam Chrystus, który rozdaje się nam w Eucharystii. Bez Jego słowa i bez spożywania Jego ciała nigdy nie potrafilibyśmy pokonać pułapek czyhających na nas w podróży.

Chciałbym zwrócić uwagę na jeden element dzisiejszej sceny. Otóż, gdy pod wieczór owego dnia na pustyni, kiedy uczniowie przyszli do Jezusa wyrażając swoje przekonanie, że powinien On oddalić tłumy Jezus polecił im: „Wy dajcie im jeść”. Jest to moment wędrówki, który można nazwać wspólnototwórczym. Za każdym razem, kiedy usiłujemy stworzyć jakąś wspólnotę, po początkowym okresie uniesienia zaczynają pojawiać się problemy. Dotyczy to i wspólnoty zakonnej, kościelnej i małżeństwa. Bardzo pięknie było widzieć nauczającego i uzdrawiającego Jezusa, ale teraz trzeba wrócić do tego, co realne – człowiek musi jeść i spać. Apostołowie nie mieli zamiaru brać na siebie jeszcze i tego problemu. Uważali, że kto inny powinien się nim zajmować. Dla uczniów głód tłumów jest problemem, dla Jezusa okazją. Mając niewiele uczniowie potrzebują zaakceptować swoją bezsilność i zaufać Boga. Celem jest okazanie ufnej i ofiarnej miłości. Jej źródło jest w Bogu. O wiele bardziej niż chlebem wszyscy zgromadzeniu tego wieczoru na pustyni nakarmili się ufnością Jezusa względem Ojca. Dzieląc się odrobiną pokarmu nasycili się miłością Boga. To ich jednoczy.

Teologowie zauważają, że wieki wcześniej kiedy hebrajczycy wyruszali za Mojżeszem w drogę z Egiptu do ziemi obiecanej byli jedynie bandą włóczęgów. Po czterdziestu latach poniewierania się po pustyni utworzyli lud skupiony wokół Boga. Pustynia i rozmnożenie chleba służą temu, by z uczniów utworzyć wspólnotę. By to mogło się dokonać potrzebny jest gest podzielenia się odrobiną, którą każdy z nas posiada. O wiele bardziej jednak potrzebne jest nakarmienie się Jezusem.

——————————-

ks. Marcin Ciunel MS – Rektor WSD Księży Saletynów, Kraków

——————————-