Misja wewnętrzna Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Misja wewnętrzna
7 lipca 2022

Misja wewnętrzna

Czwartek, XIV Tydzień zwykły, Rok C, II

Jezus powiedział do swoich apostołów:
«Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie. Nie zdobywajcie złota ani srebra, ani miedzi do swych trzosów. Nie bierzcie w drogę torby ani dwóch sukien, ani sandałów, ani laski. Wart jest bowiem robotnik swej strawy.
A gdy przyjdziecie do jakiegoś miasta albo wsi, wywiedzcie się, kto tam jest godny, i u niego zatrzymajcie się, dopóki nie wyjdziecie. Wchodząc do domu, przywitajcie go pozdrowieniem. Jeśli dom na to zasługuje, niech zstąpi na niego pokój wasz; jeśli zaś nie zasługuje, niech pokój wasz powróci do was.
A jeśliby was gdzieś nie chciano przyjąć i nie dano posłuchu słowom waszym, wychodząc z takiego domu albo miasta, strząśnijcie proch z nóg waszych! Zaprawdę, powiadam wam: Ziemi sodomskiej i gomorejskiej lżej będzie w dzień sądu niż temu miastu».

(Mt 10, 7-15)


Jezus powiedział do swoich apostołów. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy.” Jezus dał swoim apostołom duchową moc, aby dokonywali cudów: jak uzdrawianie chorych, wskrzeszanie umarłych, oczyszczanie trędowatych, wypędzanie złych duchów, jako znaków bliskości owego królestwa niebieskiego. Apostołowie nie idą w swoim imieniu, ale w imieniu Mesjasza, Jezusa, który jest posłany przez Boga, Swego Ojca, aby przywracał i umacniał panowanie Boga na ziemi, czyli wprowadzał Jego królowanie, inaczej królestwo niebieskie.

Ta misja apostołów jest wewnętrzna, jak usłyszeliśmy we wczorajszej Ewangelii: „Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Jest to ta sama misja, jaką ma Jezus jako Mesjasz, aby gromadzić wszystkie pokolenia Izraela wokół Boga Izraela. Szczególnie ma gromadzić te pokolenia, które się zagubiły. Dziesięć pokoleń odłączyło się od królestwa Dawida i utworzyło tzw. królestwo północne zwane też Izraelskim, w przeciwieństwie do królestwa południowego zwanego Judzkim.

Przy Dawidzie pozostały dwa pokolenia Judy i Beniamina, nie licząc pokolenia Lewiego, które służyło w Świątyni Jerozolimskiej. Te pokolenia północne uległy powolnemu duchowemu rozproszeniu. Najpierw ich król Jeroboam utworzył schizmatyckie świątynie jedną na północy a drugą na południu królestwa, tak aby te pokolenia odwieść od chodzenia do Świątyni w Jerozolimie, gdzie była Arka przymierza. Późniejsi królowie, jak to wspomina w dzisiejszym czytaniu prorok Ozeasz, wprowadzali kulty bożków między innymi kult Baala: „Im bardziej ich wzywałem tym dalej odchodzili ode Mnie, składali ofiary Baalom i bożkom palili kadzidła.” W końcu przyszła kara tzw. gniew Boży w postaci niewoli asyryjskiej. Prawie cały naród owe 10 pokoleń zostało przesiedlone do Asyrii. Po niewoli babilońskiej powróciły pokolenia Judy i Beniamina i niedobitki z pozostałych pokoleń i osiedlili się w Galilei na dawnych terenach należących do pokoleń Dana, Asera, Neftalego, Zabulona, Issachara i Manassesa.

Kiedy Jezus rozpoczął głosić dobrą nowinę w Galilei św. Mateusz ewangelista, tak to skomentował w swojej ewangelii: „Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło. Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: << Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie.” Jezus posyła swoich apostołów, aby kontynuowali Jego misję gromadzenia rozproszonych pokoleń Izraelskich.

W kościele pod słowem misja rozumiemy ewangelizowanie narodów, które nie znają Chrystusa, czyli nawracanie pogan. Jednak od pewnego czasu mamy drugą misję wewnętrzną skierowaną od osób ochrzczonych, jest to swoista powtórna ewangelizacja gromadzenie chrześcijan, którzy się duchowo zagubili czy rozproszyli, aby ponownie zgromadzili się wokół Boskiej osoby Jezusa Chrystusa. Najbardziej znane formy tej misji wewnętrznej to misje parafialne, ale także rekolekcje w Wielkim Poście, albo Adwencie. Mogą to też być misje o specjalny charakterze, jak rekolekcje zakonne czy kapłańskie, albo do szczególnych adresatów jak dla nauczycieli, albo maturzystów itd. Na wakacjach możemy też uczestniczyć w szczególnych misjach jakim są pielgrzymki piesze albo autokarowe, którym towarzyszy nauczanie duchowe.

Skorzystajmy z tej misji wewnętrznej aby umocnić nasze przymierze chrzcielne z Bogiem.

——————————-

ks. Waldemar Śmiałek MS

——————————-