Miłosierdzie to imię Boga Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Miłosierdzie to imię Boga
1 marca 2021

Miłosierdzie to imię Boga

Poniedziałek, II Tydzień Wielkiego Postu, Rok B, I

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny. Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone.
Dawajcie, a będzie wam dane; miarę dobrą, ubitą, utrzęsioną i wypełnioną ponad brzegi wsypią w zanadrza wasze. Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie».

(Łk 6, 36-38)


A co „najbardziej podoba się Bogu”? Przebaczanie swoim dzieciom, okazywanie im miłosierdzia, aby także one mogły z kolei przebaczać braciom, jaśniejąc jako pochodnie miłosierdzia Bożego w świecie. To właśnie Bogu podoba się najbardziej!

Święty Augustyn, patrząc z perspektywy lat na własne nawrócenie, napisał: „Tobie cześć, Tobie chwała, Źródło miłosierdzia! W miarę, jak się pogłębiała moja niedola, Ty byłeś coraz bliżej mnie. Chociaż o tym nie wiedziałem, już wyciągałeś rękę, aby mnie z bagna wydobyć i obmyć”. Zachwyt, który rodzi się w duszy Augustyna, ma swoje źródło w odkryciu, że Bóg przychodzi do grzesznika, aby otworzyć mu oczy na stan, w jakim się znajduje. Przychodzi, aby wynieść go na własnych rękach z piekła, do którego zabłądził.

Święty Ambroży rozważa historię stworzenia świata i powiada, że Bóg każdego dnia, po stworzeniu jednego z dzieł – księżyca, słońca lub zwierząt – mówi: „A Bóg widział, że były dobre”. Ale kiedy uczynił mężczyznę i kobietę, Biblia mówi: „Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre”. Zatem Ambroży pyta: „Dlaczego powiedział Bóg bardzo dobre?”. Dlaczego Bóg jest tak zadowolony, po stworzeniu mężczyzny i kobiety? Bo miał wreszcie kogoś, komu mógł przebaczyć. Czyż to nie piękne?
Przebaczenie jest radością Boga, istotą Boga jest miłosierdzie. Jezus do siostry Faustyny powie: „Palą Mnie płomienie miłosierdzia, pragnę je wylewać na dusze ludzkie. O, jaki ból mi sprawiają, kiedy ich przyjąć nie chcą (…). Powiedz zbolałej ludzkości, niech się przytuli do miłosiernego Serca Mojego, a ja ją napełnię pokojem. Nie znajdzie ludzkość uspokojenia, dopóki nie zwróci się z ufnością do miłosierdzia Mojego”.

Papież Franciszek w jednym z wywiadów przytoczył swoją rozmowę z prostą kobietą, która go zachwyciła: „Babciu, czy babcia chce się wyspowiadać?” „Tak”, odpowiedziała. Ja zaś, ponieważ miałem już odejść, powiedziałem jej: „Ale jeśli nie ma babcia grzechów…”. Miała na to od razu gotową i trafną odpowiedź: „Wszyscy mamy grzechy”. „Ale czy Pan ich nie przebacza?…”, odparłem. A ona: „Pan przebacza wszystko”. „A skąd babcia to wie?”. „Jeśli Pan nie przebaczałby wszystkiego – to była jej odpowiedź – świat nie mógłby istnieć”. Pozostałem pod wrażeniem słów tej kobiety: bez miłosierdzia, bez przebaczenia Bożego, świat, by nie istniał, nie mógłby istnieć. Jako spowiednik, nawet jeśli napotykałem czasem zamknięte drzwi, zawsze szukałem choćby szczeliny, prześwitu, by móc je otworzyć i ofiarować przebaczenie, miłosierdzie.

Tak, otworzyć szczelinę serca dla miłosiernego Pana! JEZU, UFAM TOBIE!

——————————-

ks. Wawrzyniec Skraba MS – mistrz nowicjatu, mieszka w Dębowcu

——————————-