Maryja spełnia marzenie Boga Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Maryja spełnia marzenie Boga
8 grudnia 2021

Maryja spełnia marzenie Boga

Środa, II Tydzień Adwentu, Rok C, II

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja.
Anioł wszedł do Niej i rzekł: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami”.
Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie.
Lecz anioł rzekł do Niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca”.
Na to Maryja rzekła do anioła: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?”
Anioł Jej odpowiedział: „Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego”.
Na to rzekła Maryja: „Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!”
Wtedy odszedł od Niej anioł.

(Łk 1, 26-38)


Dwa zwiastowania
Fragment poprzedzający zwiastowanie Maryi mówi o zwiastowaniu Zachariaszowi. Przedstawione są podstawowe tematy Starego Testamentu: obietnica Boga, dar życia, spełnienie, świątynia, modlitwa.

Te dwa teksty są jak dyptyk (dzieło literackie składające się z dwóch części połączonych tematycznie), reprezentują Stary i Nowy Testament. Jeden przedstawia obietnicę, która osiąga swój punkt kulminacyjny, a drugi spełnienie, które leży u jego początku. Obydwie sceny zwiastowania są podobne, ale i bardzo różne. Ukazują jak Bóg stopniowo przygotowuje ludzi na nowość związaną z przyjściem Jego Syna. Pierwsze zwiastowanie miało miejsce w Judei, drugie w Galilei; pierwsze w Jerozolimie w Świętym Mieście, drugie w Nazarecie, mało znaczącym miasteczku; poprzednie w świątyni, to w domu, poprzednie nawet w sanktuarium świątyni, w sercu świątyni, to zwiastowanie w kobiecie, która staje się nowym sanktuarium, która poczyna obecność Boga. W obydwu zwiastowaniach Bóg objawia swoją wolę, ale w tym, które dotyczy Maryi najpierw ją przygotowuje zachowując od grzechu. W ten sposób Bóg ukazuje swoją wszechmoc; swoje zbawienie, które radykalnie odmienia los człowieka.

Młoda dziewczyna z Galilei
Gdy zbliża się Boże Narodzenie liturgia wychodzi nam naprzeciw poprzez uroczystość ku czci Matki Jezusa. Dziewica Maryja staje się dla nas wzorem przeżywania czasu adwentu, wzorem oczekiwania Pana, który ma się narodzić w nas i pośród nas.
Ewangelia Łukasza przedstawia nam młodą dziewczynę mającą około 14 lat w małym mieście Galilei zwanym Nazaret. Była to dziewczyna jak każda inna. W tej uroczystości wspominamy dzień, w którym Joachim i Anna dali początek życiu Maryi, dzień, w którym poczęła się bez grzechu pierworodnego. Została zachowana od dramatu oddalenia się od Boga, któremu podlegli Adam i Ewa a następnie każdy z nas.

Maryja, z jednej strony, była młodą dziewczyną jak każda inna, ale z drugiej strony, taką nie była. Od chwili poczęcia została wybrana i nie mogła być zraniona poprzez grzech pierworodny Ta, która miała zostać Matką Syna Bożego. Niepokalane poczęcie nie było więc Jej zasługą, ale otrzymaną i przyjętą łaską.

Kościół i Maryja
Maryja jest pierwszą osobą, która powiedziała Bogu „tak”. Ona reprezentuje nową ludzkość, Kościół i każdego z nas. Jeśli Maryja jest naszą Matką, to my, Jej dzieci, jesteśmy Jej równi. To znaczy, że każde słowo Ewangelii, któremu mówimy „tak”, staje się ciałem w naszym życiu. Możemy wówczas nosić Boga w sobie i być tego świadkami.

Tajemnica życia Maryi nie jest odległa od wspólnoty ludzi wierzących. Tak jak Bóg wejrzał na Nią w chwili poczęcia, podobnie wejrzał i na nas. Jak zauważa św. Paweł: „W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem” (Ef 1,4). Maryja i my razem z Nią zostaliśmy wybrani przez Boga jeszcze przed stworzeniem świata. Imię każdego z nas zostało wypowiedziane przez Boga i zostaliśmy powołani do istnienia. Jesteśmy owocem miłości Boga. Moje imię ma swoje źródło w sercu Boga i w tym sercu przebywa na zawsze. Bóg nie zapomina nigdy mojego imienia i biada tym, którzy chcieliby je wymazać. Miłość Boga do mnie, to zaproszenie aby kochać Jego, siebie, braci.

Pokora Maryi
W tej uroczystości kontemplujemy wielkość miłości Pana i cuda, które On uczynił poprzez nas, jeśli nie zdradzamy Jego woli. Maryja wybrana, aby stać się Matką Jezusa, przyjęła w posłuszeństwie to powołanie. Maryja nie wywyższa się na słowa zwiastowania, ale uznaje siebie jako służebnicę Pańską. Maryja powiedziała „tak” na słowa Archanioła i dlatego całe Jej życie zostało odmienione. Jest to zaproszenie dla każdego z nas, aby odpowiadać posłusznie Bogu na Jego wolę. W pokorze…

Maryja jest pierwszą, która powiedziała Bogu „tak”, w całkowitym zaufaniu i bez lęków. I poprzez Jej tak, całe stworzenie jest w komunii ze Stwórcą; Ona jest oblubienicą, Bóg staje się człowiekiem, a człowiek powraca do Boga. I pomyśleć o radości Boga, który będąc miłością, zawsze pragnął, aby ktoś Go kochał. W końcu ta kobieta, Maryja, mówi mu „tak”. W końcu spełnia się marzenie Boga. I dlatego Maryja jest prototypem nowej ludzkości. Gdyby nie grzech, każdy z nas byłby już jak Maryja. Ale ponieważ grzech wszedł w nasze życie potrzebujemy być zbawieni, przez Jezusa Chrystusa. Moje życie, to łaska; to łaska wędrówki do nieba.

Dziękujemy Ci Ojcze za dar niepokalanego poczęcia Maryi. Jest to dar, który mi mówi o Tobie; który mi mówi o miłości bez granic; który mi ukazuje Twoją łaskę i czyni możliwym to, co w moich oczach niedostępne i niemożliwe. Spraw Panie, abym otwierał się na Ciebie bez lęku, ale z miłością i nadzieją na nowe życie, którego Ty jesteś prawdziwym źródłem.

——————————-

ks. Jacek Pawłowski MS – wikariusz generalny Zgromadzenia Misjonarzy Saletynów, mieszka w Rzymie.

——————————-

 

 

Nadchodzące wydarzenia

29 styczeń - Wieczór uwielbienia z Maryją

3-5 luty - Kurs Nowe życie z Bogiem

10–12 luty - Rekolekcje dla porzuconych

10-12 luty - Rekolekcje Trzeźwościowe

16-19 luty - Rekolekcje o spowiedzi z możliwością spowiedzi generalnej

3-5 marzec - Rekolekcje o miłosiernym Ojcu

21-23 kwiecień - Rekolekcje dla małżeństw niesakramentalnych


pokaż wszystkie


„Aby być świętym, trzeba być szalonym. Trzeba stracić głowę. To, co nas powstrzymuje od świętości, to brak refleksji, zastanowienia, modlitwy, zjednoczenia z Bogiem, którego do świętości koniecznie potrzeba.”
(św. Jan Vianney)
    "