Lampa, która świeci Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Lampa, która świeci
28 stycznia 2021

Lampa, która świeci

Czwartek, III Tydzień zwykły, Rok B, I

Wspomnienie św. Tomasza z Akwinu, prezbitera i doktora Kościoła

Jezus mówił ludowi:
«Czy po to wnosi się światło, by je umieścić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, żeby je umieścić na świeczniku? Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało wyjść na jaw. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!»
I mówił im: «Baczcie na to, czego słuchacie. Taką samą miarą, jaką wy mierzycie, odmierzą wam i jeszcze wam dołożą. Bo kto ma, temu będzie dodane; a kto nie ma, pozbawią go nawet tego, co ma».

(Mk 4, 21-25)


“Twoje słowo jest lampą dla moich kroków
i światłem na mojej ścieżce.”
(Ps 119,105)

W tamtym czasie nie było jeszcze światła elektrycznego. Wyobraźmy sobie następującą sytuację. Rodzina jest w domu, zaczyna się ściemniać. Ojciec podnosi małą lampkę, zapala ją i wkłada pod korzec lub pod łóżko. Co powiedzą inni? Zaczną krzyczeć: „Tato, połóż to na stole!”. To jest historia, którą opowiada dzisiaj Jezus. Nie tłumaczy się. On po prostu mówi: Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha! Słowo Boże jest lampą, która musi być zapalona w ciemnościach nocy. Jeśli pozostaje w zamkniętej księdze Biblii, to jest jak mała lampka pod korcem. Kiedy jest zjednoczona z życiem we wspólnocie, zostaje położona na stole i świeci!

Krótkie wersety, które tworzą odczytywany dzisiaj fragment Ewangelii, zawierają przesłanie, które uzupełnia i rozjaśnia główną myśl przypowieści o ziarnie i siewcy. Podkreśla szczególnie konieczność stawania się głosicielem wiernym i niestrudzonym otrzymanego Słowa. Otrzymane Słowo jest dla mnie najpierw darem, ale po przyjęciu go, staje się dla mnie zadaniem.

Czy po to wnosi się światło, by je umieścić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, żeby je umieścić na świeczniku?” Pytanie jest tak proste, że nawet dziecko poprawnie odpowie bez trudności. W sposób bardzo jasny zostają przedstawione konsekwencje pójścia za Chrystusem. Apostołom, każdemu ochrzczonemu została ukazana tajemnica królestwa niebieskiego. Ci, którzy otrzymali światło Boże, stają się lampami, i nie mogą więcej pozostać w ukryciu. Ich zadaniem jest niesienie światła innym, prowadzenie innych do światła, którym jest Chrystus.

Apostołowie, wierzący nie mogą głosić nic swojego, ale wyłącznie to, co otrzymali z maksymalną wiernością i pokorą, ponieważ są uczniami jedynego Mistrza. Otrzymali cenny dar, ale wraz z nim otrzymali także odpowiedzialność za pomnożenie tego daru. Gdy brakuje owoców głoszenia Chrystusa z powodu niedbalstwa, jest to znakiem, że już na samym początku został odrzucony Dawca, Siewca…, że ktoś zamknął się na życie i miłość i oddał się w ramiona śmierci.

Udzielaj nam Panie każdego dnia odwagi, abyśmy wspólnie wyruszali za Tobą. Nie pozwól, aby ktokolwiek z nas pozostał w tyle, zasiadał nad własnymi ruinami i zgliszczami, z sercem obciążonym smutkiem. Panie, przybądź nam na pomoc, ponieważ chcemy patrzeć na Twoje Oblicze w królestwie światła.

——————————-

ks. Jacek Pawłowski MS – wikariusz generalny Zgromadzenia Misjonarzy Saletynów, mieszka w Rzymie.

——————————-