Królestwo Boże Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Królestwo Boże
12 listopada 2020

Królestwo Boże

Czwartek, XXXII Tydzień zwykły, Rok A, II

Wspomnienie św. Jozafata, biskupa i męczennika

Jezus zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział im: «Królestwo Boże nie przyjdzie w sposób dostrzegalny; i nie powiedzą: „Oto tu jest” albo: „Tam”. Oto bowiem królestwo Boże pośród was jest».
Do uczniów zaś rzekł: «Przyjdzie czas, kiedy zapragniecie ujrzeć choćby jeden z dni Syna Człowieczego, a nie zobaczycie. Powiedzą wam: „Oto tam” lub: „Oto tu”. Nie chodźcie tam i nie biegnijcie za nimi. Bo jak błyskawica, gdy zabłyśnie, jaśnieje od jednego krańca widnokręgu aż do drugiego, tak będzie z Synem Człowieczym w dniu Jego.
Wpierw jednak musi wiele wycierpieć i być odrzuconym przez to pokolenie».

(Łk 17, 20-25)


Idziemy do Boga nie drogą, lecz miłością.

św. Augustyn

Punktem wyjścia rozważania nad tą Ewangelią jest pytanie: Co to jest Królestwo Boże? Chrystus wskazuje na siebie, że to On, stojący pośród nas, jest królestwem Bożym, tylko że my Go nie znamy (por. J 1,30). W innym miejscu czytamy: „Jeśli Ja palcem Bożym wyrzucam złe duchy, to istotnie przyszło już do was «królestwo Boże» (Łk 11,20).
Jezus mówi, że królestwo Boże jest pośród nas (por. Łk 17,20). Co to oznacza? Papież Benedykt XVI w encyklice Spe salvi napisał: „Jego królestwo to nie wyimaginowane zaświaty, umiejscowione w przyszłości, która nigdy nie nadejdzie; Jego królestwo jest obecne tam, gdzie On jest kochany i dokąd Jego miłość dociera”.

Zwierzyniec

Jestem zakonnikiem i jestem zadziwiony, jak Jezus z różnych charakterów, osobowości, charyzmatyków potrafi budować jedność. Zupełnie różnimy od siebie, ani jednej kopii, tylko same oryginalne osobowości – a jednak czuje się jedność.

Od razu na myśl przychodzi Izajaszowy obraz zwierzyńca: „Wilk zamieszka wraz z barankiem, pantera z koźlęciem razem leżeć będą, cielę i lew paść się będą społem i mały chłopiec będzie je poganiał. Krowa i niedźwiedzica przestawać będą przyjaźnie, młode ich razem będą legały. Lew też, jak wół będzie jadał słomę. Niemowlę igrać będzie na norze kobry, dziecko włoży swą rękę do kryjówki żmii” (Iz 11, 6-8). Coś niemożliwego staje się możliwym! Wspólnota różnych braci żyje wzajemną miłością i doświadcza jedności!

Różdżka z pnia Jessego

Dlaczego tak się dzieje? Odpowiada Izajasz: bo wyrosła pośród nich różdżka z pnia Jessego (por. Iz 11, 1). Tą różdżką jest Jezus. To Jego miłość i Jego moc uzdalnia braci do wzajemnej miłości, do kochania. Pozwalają, aby On wypełnił ich sobą i Jego miłość wkroczyła w ich życie. To jest życie w królestwie Bożym i przeżywanie życia w innej relacji wobec siebie, w głębokiej relacji opartej na Jezusie Chrystusie, nie żyjąc już dla siebie samych, ale dla Tego, który umarł i zmartwychwstał!

Królestwo Boże pośród nas!!! Nie możemy go budować własnymi siłami, bo królestwo Boże jest darem Boga, a nie zapłatą za uczynki prawa.

Przebaczenie, shalom, pokora i radość

Tak żyjąca wspólnota zakonna jest tylko jednym z wielu przykładów, w którym obecne jest pośród nas królestwo Boże. Królestwo Boże to nie tyle poznanie intelektualne, co doświadczenie egzystencjalne. Jezus i Jego miłość jest królestwem Bożym i do Niego mamy dostęp w każdej chwili.

Szukajcie przede wszystkim królestwa Bożego, a inne rzeczy będą wam dodane. List do Rzymian daje nam opis, czym jest królestwo Boże: „to nie sprawa tego, co się je i pije, ale to sprawiedliwość, pokój i radość w Duchu Świętym” (Rz 14,17). Jego sprawiedliwość to przebaczenie, to wzięcie naszych grzechów. Jego pokój to nie tylko stan bez wojny czy wewnętrznej bitwy, ale to Boże shalom, to pokora i radość płynąca prosto od Ducha Świętego! Królestwo Boże to świat pokory! Jezus, pokorny Baranek, jest pokarmem dla wszystkich. Zabity, aby zgładzić grzechy świata, moje grzechy… Dlatego mogę się radować, bo jestem zbawiony!

Królestwo Boże już jest wśród was. Jak nie pragnąć, żeby wszyscy ludzie mieli dostęp do tego królestwa? Trzeba je głosić!!! Nie można zamknąć się w czterech ścianach czy zasiąść w wygodnym fotelu przed telewizorem. Głosić królestwo Boże to nasza misja. Jezus chodził od miasta do miasta i od wsi do wsi, głosząc dobrą nowinę o królestwie Bożym. Do tego samego wzywają nas ostatni papieże. Któż nie pamięta wezwania Jana Pawła II, aby nowinę o królestwie Bożym rozgłaszać na dachach! Benedykt XVI wzywał do wyjścia na ulice, a papież Franciszek mówi o pójściu na peryferie…

Parafrazując słowa św. Franciszka, pamiętajmy, że jesteśmy wezwani nieustannie głosić królestwo Boże, a gdyby to było konieczne, to także słowami.

——————————-

ks. Bohdan Dutko MS – dyrektor Centrum Pojednania ” La Salette”

——————————-