Każdy medal ma dwie strony Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Każdy medal ma dwie strony
21 stycznia 2020

Każdy medal ma dwie strony

Wtorek, II Tydzień zwykły, Rok A, II

Wspomnienie św. Agnieszki, dziewicy i męczennicy

Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat pośród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze mówili do Niego: «Patrz, czemu oni czynią w szabat to, czego nie wolno?»
On im odpowiedział: «Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie i poczuł głód, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom».
I dodał: «To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest Panem także szabatu».

(Mk 2, 23-28)


Przysłowia są mądrością ludu. Tak było w Starym Testamencie, tak jest w Nowym i tak jest zawsze. Bo mądrość albo jest Mądrością Bożą, albo jest tzw. mądrością ludzką, o której mówi Pismo św., że jest głupstwem u Boga.

A więc choćby takie: „Każdy kij ma dwa końce”; „Każdy medal ma dwie strony”; „Nie wylewać dziecka z kąpielą”. Niech to wystarczy.

Dzisiejszy fragment z Ewangelii św. Marka jest dobitnym przykładem, jak w każdej sytuacji potrzeba Bożej Mądrości. Dialog Jezusa z faryzeuszami jest bowiem wykorzystywany często w zależności od tego, kto chce udowodnić swoją rację, swój punkt widzenia. Skrajne stanowiska są zawsze niebezpieczne i zawsze nieprawdziwe. Nie próbujmy manipulować cytatami z Pisma Świętego, by usprawiedliwiać siebie, by narzucać innym nasz „nieomylny” punkt widzenia, naszą receptę na uzdrawianie świata, Kościoła, Ojczyzny, rodziny itp.

Jezus nie mówi bowiem, że przepis o tym, by nie zrywać kłosów w szabat jest zły i nie obowiązuje. Ale podaje powód, dla którego mogą być od tego przepisu wyjątki. Ale te wyjątki nie mogą być tzw. „widzimisię”, prywatną interpretacją na własny użytek. Mają one służyć rzeczywistym potrzebom, prawdziwemu dobru człowieka w potrzebie, mają pomagać mu trwać w prawdzie, rozwijać się, dojrzewać, rosnąć ku Bogu, pomagać w drodze do Królestwa Bożego.

Chleby „pokładne” są święte i święte muszą zostać, bo to jest wolą Bożą i dla naszego dobra. Prawo Boże jest niezmienne, prawo naturalne jest wpisane w serce każdego człowieka i nie podlega głosowaniu i zasadzie większości.

Jezus jest Panem i szabatu, tak jak jest Panem świata i każdego człowieka, stworzonego na obraz i podobieństwo Boże, przeznaczonego do życia wiecznego, gdzie będzie już tylko jedno przykazanie – trwanie w miłości, którą jest Bóg. I to przykazanie będzie absolutną pełnią szczęścia.

——————————-

ks. Henryk Kuman MS – duszpasterz, pracuje w Rzeszowie

——————————-