Jeżeli się nawrócą… Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Jeżeli się nawrócą…
4 września 2020

Jeżeli się nawrócą…

Piątek, XXII Tydzień zwykły, Rok A, II

Wspomnienie błogosławionych dziewic i męczennic Marii Kanuty (Józefy Chrobot) i Towarzyszek

Faryzeusze i uczeni w Piśmie rzekli do Jezusa:
«Uczniowie Jana dużo poszczą i modły odprawiają, podobnie też uczniowie faryzeuszów; natomiast Twoi jedzą i piją».
A Jezus rzekł do nich: «Czy możecie nakłonić gości weselnych do postu, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, i wtedy, w owe dni, będą pościli».
Opowiedział im też przypowieść: «Nikt nie przyszywa do starego ubrania jako łaty tego, co oderwie od nowego; w przeciwnym razie i nowe podrze, i łata z nowego nie nada się do starego.
Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków; w przeciwnym razie młode wino rozerwie bukłaki, i samo wycieknie, i bukłaki przepadną. Lecz młode wino należy wlewać do nowych bukłaków. Kto się napił starego, nie chce potem młodego – mówi bowiem: „Stare jest lepsze”».

(Łk 5, 33-39)


Św. Paweł – sługi Chrystusa i szafarze tajemnic Bożych. Wobec sług Chrystusa i szafarzy tajemnic Bożych świat z jego sprawiedliwością, nie będzie obojętny. Świat będzie sądził, czyli wartościował – według swoich kryteriów – to co uważa za dobre, za sprawiedliwe, za postępowe. Również członkowie wspólnoty Kościoła podejmują sądzenie sług Chrystusa i szafarzy tajemnic Bożych. W rozumieniu i doświadczeniu apostoła jest to przedwczesne, a więc powierzchowne i w skutek tego niesprawiedliwe.

Wolność wewnętrzna wobec ludzkich sądów to nie brak miłości do ludzi.Mnie zaś najmniej zależy na tym, czy będę osądzony przez was czy przez jakikolwiek trybunał ludzki.” Apostoł kieruje się sumieniem, ale ono nie jest dla niego ostatecznym arbitrem lecz Pan, Jezus Chrystus, któremu służy i którego tajemnicami szafuje. Apostoł ma niezłomne przekonanie i zdaje się całkowicie na Pana w ocenie swojego życia i posługi ponieważ tylko On przenika ciemności i zna zamiary serc.

„Przyjdzie Pan, który rozjaśni to, co w ciemnościach ukryte, i ujawni zamiary serc.” Jest to prawdziwe o czym mówi św. Paweł: Codziennie popełniany wiele sądów o innych, o bliskich i dalekich. Samo wartościowanie postępowania własnego czy innych ludzi nie jest czymś złym, wręcz koniecznym. Problem w tym czy potrafię być obiektywny i czy nie przypisuję innym złych intencji. I tu możemy wpaść w niesprawiedliwe sądzenie drugich. Natomiast we własnej sprawie grozi nam postawa nieszczerości, hipokryzji, faryzejstwa.

Zamiary serc… Ta prawda jest zbawienna również dla nas: gdybym na serio brał pod uwagę prawdę, że Pan przyjdzie, że wyświetli moje ukryte zamiary, którymi się kieruję w moich pragnieniach, planach, słowach i czynach wobec Boga i ludzi, to z pewnością wiele spraw potraktowałbym w odmienny sposób niż to zrobiłem, szukając własnej korzyści czy, poklasku…. Wyświetlone zostanie przez Boga to jak ja podszedłem do Jego Mocy, Miłości, Miłosierdzia, co zrobiłem z otrzymanym darem chrztu, jakim byłem chrześcijaninem? Czy szukałem siebie, wysługiwałem się Bogiem do własnych interesów, idei, racji, dla utrzymywania się przy władzy, przy „korytku”?

Już teraz Pan Bóg ujawnia zamiary serc : drzewo możemy poznać po owocach!
Przez aktualne wydarzenia, które mają miejsce, przez sposób w jaki słudzy Chrystusa i w ogóle Kościół jest sądzony przez świat, przez to, czego doświadczamy w Kościele od siebie na wzajem, przez to wszystko Pan rozjaśnia to, co w ciemnościach ukryte, ujawnia zamiary serc, już teraz. I to ku naszej pomocy, a nie ku zagładzie…Jeszcze daje nam czas na nawracanie się. Maryja w La Salette z nadzieją mówi : „Jeżeli się nawrócą…

Zamiary serc poznajemy po owocach. Grzechy osobiste lub społeczne są owocami tego, co w ciemnościach naszych serc jest ukryte, a co Pan Bóg jest w stanie ujawnić. Papież Franciszek piętnuje zdecydowanie postawy klerykalizmu w Kościele – który jest owocem ukrytej w sercu pożądliwości władzy. W tym sensie da się zauważyć w Kościele w krajach Zachodu postawy klerykalizmu u świeckich w ich sposobie zarządzania wspólnotami parafialnymi. Okazuje się, że każda władza niesie jednakowe niebezpieczeństwo dla wszystkich. Dla wyjaśnienia należy odróżnić potrzebę i misję głoszenia przez pasterzy jasnej, klarownej nauki moralnej wynikającej z Słowa Bożego, z Dekalogu, z Ewangelii, z Tradycji Kościoła, od pojedynczych lub grupowych postaw wywyższania się nad drugimi czy życia w hipokryzji ze strony niektórych nas, pasterzy.

Świat, politykę toczy choroba chciwości pieniądza, bogactwa, która doprowadziła do systemów opartych na korupcji, rażącej niesprawiedliwości, a w konsekwencji krzywdzie najsłabszych: dzieciach nienarodzonych, chorych, starszych, ubogich. Zagłada, niszczenie środowiska naturalnego to owoc chciwości, która nie respektuje niczego i nikogo i nie kieruje się sprawiedliwością społeczną.

Manipulacja w pojęciach, w języku, prowadzi do zdrady Prawdy, do jej ośmieszenia i porzucenia. A ukrytym celem jest wprowadzenie zamętu w myśleniu i wartościowaniu ludzkim oraz wprowadzenie przekonania, że rozum ludzki nie może dojść do poznania Prawdy. Słowo Boże pokazuje źródło i cel tych przebiegłych manipulacji o rozmiarze globalnym, których bezwzględną presję odczuwa Kościół na całym świecie i nasze społeczeństwa.

Zdrady, nieczystość, cudzołóstwa, niewierności wśród nas, sług Chrystusa i Kościoła, podobne grzechy wśród małżonków, wśród nas chrześcijan, rodzą bolesne owoce w życiu Kościoła, ośmieszenie wiary chrześcijańskiej, zgorszenie, rodziny rozbite, skrzywdzone dzieci i młodzież – te grzechy – owoce, ujawniają jakie są zamiary naszych serce…

Dobra Nowina i zbawienie przychodzi od Pana. W tej bardzo złożonej sytuacji w jakiej przychodzi żyć Kościołowi i nam poszczególnym chrześcijanom, Słowo Boże przynosi nam światło, abyśmy je przyjęli i nim się kierowali: Zbawienie prawych pochodzi od Pana. I dalej: Miej ufność w Panu i czyń to, co dobre,…. Powierz Panu swą drogę, ….. Odstąp od złego, czyń dobrze.

Codziennie trzeba wybierać. Odważyć się na nowość jaką wnosi w życie Ewangelia, Dobra Nowina, i pozwalać Bogu przemieniać nas, albo pozostać w „utartych” koleinach życia, z zabezpieczeniami, zwyczajami, niekiedy grzechami, które często są wyrazem wygodnictwa, nie narażania się, próbą utrzymywania „świętego spokoju”, a w konsekwencji, nijakości i braku świadectwa życia chrześcijańskiego.

——————————-

ks. Antoni Skałba MS – kustosz sanktuarium w La Salette, Francja

——————————-