Jałmużna, modlitwa, post Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Jałmużna, modlitwa, post
2 marca 2022

Jałmużna, modlitwa, post

Środa Popielcowa, Rok C, II

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Strzeżcie się, żebyście uczynków pobożnych nie wykonywali przed ludźmi po to, aby was widzieli; inaczej bowiem nie będziecie mieli nagrody u Ojca waszego, który jest w niebie.
Kiedy więc dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak obłudnicy czynią w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę, powiadam wam: ci otrzymali już swoją nagrodę. Kiedy zaś ty dajesz jałmużnę, niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.
Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni to lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali już swoją nagrodę. Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.
Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni jak obłudnicy. Przybierają oni wygląd ponury, aby pokazać ludziom, że poszczą. Zaprawdę, powiadam wam, już odebrali swoją nagrodę. Ty zaś, gdy pościsz, namaść sobie głowę i obmyj twarz, aby nie ludziom pokazać, że pościsz, ale Ojcu twemu, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie».

(Mt 6, 1-6. 16-18)


Rozpoczynamy Wielki Post. W Środę Popielcową już tradycyjnie słyszymy fragment Kazania na Górze mówiący o jałmużnie, modlitwie i poście. Atmosfera związane z tymi praktykami wielkopostnymi faktycznie kojarzy się czasami ze wspinaniem się na górę. Planujemy wysiłek i mobilizujemy siły licząc na końcowy sukces. Warto jednak tę wspinaczkę zobaczyć z innej perspektywy.

W starożytności góry były uważane za miejsca spotkania z Bogiem. Ewangelia wg św. Mateusza podejmuje ten wątek. Mamy więc górę kuszenia, następnie górę, na której Jezus wygłosił swoje pierwsze publiczne kazanie, górę przemienienia, górę Kalwarię, góry, na których Jezus modli się w samotności i tę, z której rozsyła uczniów na cały świat. Wyjątkowe jest to, że na każdej z tych gór obecny jest Jezus. Św. Mateusz chce nam pokazać, że to nie sama góra jest miejscem spotkania nieba i ziemi, ale Jezus, który łączy w sobie bóstwo z człowieczeństwem. Zwłaszcza obraz modlącego się w odosobnieniu Jezusa dobrze pokazuje tajemnicę ewangelicznych gór – w ciszy i samotności można spotkać się z Bogiem.

Również podążanie za treścią Kazania na Górze można sobie wyobrazić jako wspinaczkę. Początkowa część zawiera błogosławieństwa, które są zaproszeniem do wyruszenia w drogę z Jezusem. Na początku więc mamy zobaczyć cel drogi – szczęście. Potem mamy cały szereg przykazań, które od codzienności prowadzą do otwarcia się na obecność Boga. W przytoczonej dzisiaj centralnej części Kazania Jezus zaprasza uczniów do wejścia w ukrycie. Jałmużny, modlitwy i postu nie należy ich traktować jako praktyk potwierdzających naszą zdolność do wyrzeczeń i domagających się od Boga wynagrodzenia. Przeżywając je w ten sposób tak naprawdę pozbawiamy je ich wartości. Raczej pomagają nam one zrozumieć, że nasze życie nie ogranicza się do tego, co cielesne i doczesne. Otwierają nas na świat wewnętrznej obecności Boga. W każdej z wymienionych przez Jezusa pobożnych praktyk jak refren powtarza się wezwanie do wejścia w ukrycie. Jedynie w ukryciu i ciszy można odkryć prawdziwą wartość jałmużny, modlitwy i postu. W ukryciu spotykamy Ojca. To jest szczyt, do którego zmierzamy. Potem jest już droga w dół, która wiedzie nas z powrotem do codziennego życia. Wracamy jednak ubogaceni obecnością Boga, która pozwala nam inaczej patrzeć na świat.

Dzisiejsza liturgia słowa zaprasza nas do wyruszenia z Jezusem w drogę, której celem jest szczęście spotkania z kochającym Ojcem.

——————————-

ks. Marcin Ciunel MS – Rektor WSD Księży Saletynów, Kraków

——————————-