Doświadczenia życiowe dotykają wszystkich Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Doświadczenia życiowe dotykają wszystkich
19 grudnia 2020

Doświadczenia życiowe dotykają wszystkich

Sobota, III Tydzień Adwentu, Rok B, I

Za czasów Heroda, króla Judei, żył pewien kapłan, imieniem Zachariasz, z oddziału Abiasza. Miał on żonę z rodu Aarona, a na imię było jej Elżbieta. Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga i postępowali nienagannie według wszystkich przykazań i przepisów Pańskich. Nie mieli jednak dziecka, ponieważ Elżbieta była niepłodna; oboje zaś już posunęli się w latach.
Kiedy Zachariasz według wyznaczonej dla swego oddziału kolei pełnił służbę kapłańską przed Bogiem, jemu zgodnie ze zwyczajem kapłańskim przypadł w udziale los, żeby wejść do przybytku Pańskiego i złożyć ofiarę kadzenia. A cały lud modlił się na zewnątrz w czasie ofiary kadzenia.
Wtedy ukazał mu się anioł Pański, stojący po prawej stronie ołtarza kadzenia. Przeraził się na ten widok Zachariasz i strach padł na niego. Lecz anioł rzekł do niego: «Nie bój się, Zachariaszu! Twoja prośba została wysłuchana: żona twoja, Elżbieta, urodzi ci syna i nadasz mu imię Jan. Będzie to dla ciebie radość i wesele; i wielu cieszyć się będzie z jego narodzin. Będzie bowiem wielki w oczach Pana; wina i sycery pić nie będzie i już w łonie matki napełniony zostanie Duchem Świętym. Wielu spośród synów Izraela nawróci do Pana, ich Boga; on sam pójdzie przed Nim w duchu i z mocą Eliasza, żeby serca ojców nakłonić ku dzieciom, a nieposłusznych do rozwagi sprawiedliwych, by przygotować Panu lud doskonały». Na to rzekł Zachariasz do Anioła: «Po czym to poznam? Bo sam jestem już stary i moja żona jest w podeszłym wieku».
Odpowiedział mu Anioł: «Ja jestem Gabriel, stojący przed Bogiem. I zostałem posłany, aby mówić z tobą i oznajmić ci tę radosną nowinę. A oto będziesz niemy i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, w którym się to stanie, bo nie uwierzyłeś moim słowom, które się spełnią w swoim czasie».
Lud tymczasem czekał na Zachariasza i dziwił się, że tak długo zatrzymuje się w przybytku. Kiedy wyszedł, nie mógł do nich mówić, zrozumieli więc, że miał widzenie w przybytku. On zaś dawał im znaki i pozostał niemy.
A gdy upłynęły dni jego posługi kapłańskiej, powrócił do swego domu. Potem żona jego, Elżbieta, poczęła i kryła się z tym przez pięć miesięcy, mówiąc: «Tak uczynił mi Pan wówczas, kiedy wejrzał łaskawie, by zdjąć ze mnie hańbę wśród ludzi».

(Łk 19, 41-44)


Dlaczego mnie to spotkało?

Proszę księdza, co ja takiego zrobiłem, że mnie to spotkało? Za jakie grzechy przeżywam takie bolesne doświadczenia? Takie pytania stawiają mi czasem ludzie, którzy są przekonani o swojej sprawiedliwości, pobożności, bliskości Boga. Także inni patrząc na bolesne doświadczenia ludzi uczciwych, sprawiedliwych, widzą w tym niesprawiedliwość Boga. Ewangelia nie pozostawia bez odpowiedzi na trudne pytania. Dzisiaj mówi wprost: “Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga i postępowali nienagannie według wszystkich przykazań i przepisów Pańskich”. Podobne doświadczenia spotkały biblijnego Hioba.

Nie mieli dziecka, ponieważ Elżbieta była niepłodna”

Biblia przytacza wiele przykładów niepłodnych kobiet: Sarę – żonę Abrahama, Rebekę – żonę Izaaka i Rachelę – żonę Jakuba. Problem z niepłodnością miała również Anna – żona Elkany. W społeczeństwie starohebrajskim, gdzie względy rodowe i ekonomiczne odgrywały istotną rolę, bezdzietność uchodziła za hańbę. Liczne potomstwo uważano za błogosławieństwo Boże. Obecnie bezdzietność, odmiennie niż w plemiennej mentalności semickiej, nie uchodzi za hańbę czy karę Bożą. Jednak współczesna kobieta, ukierunkowana w swej psychofizycznej strukturze na macierzyństwo, niemogąca wydać na świat dziecka pozbawiona jest szczęścia i radości. Małżeństwa bezdzietne przeżywają wiele cierpień, które pochodzą z zewnątrz, ale także są wyrazem bezsilności w realizowaniu jednego z podstawowych zadań małżeńskich.

Kto zgrzeszył, on czy jego rodzice, że urodził się niewidomym? pytali uczniowie Jezusa, będąc przekonanymi, że cierpienie jest konsekwencją grzechu. Historia Elżbiety i Zachariasza pokazuje, że cierpienia ludzi bliskich Boga, prowadzą do tego, aby wyszły na jaw Jego zbawcze zamiary.

——————————-

ks. Zbigniew Pałys MS – przełożony wspólnoty zakonnej i proboszcz parafii p.w. MB Saletyńskiej w Krakowie

——————————-