DOBROĆ PANA JEZUSA Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   DOBROĆ PANA JEZUSA
18 lipca 2021

DOBROĆ PANA JEZUSA

Niedziela, XVI Tydzień zwykły, Rok B, I

Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. A On rzekł do nich: «Pójdźcie wy sami osobno na pustkowie i wypocznijcie nieco». Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu.
Odpłynęli więc łodzią na pustkowie, osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich wyprzedzili. Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu sprawach.

(Mk 6, 30-34)


Gdy czytam dzisiejszy tekst Ewangelii to mam przed oczami dwie sceny ze swojego życia: jedna dzieje się aktualnie – piszę te refleksje będąc na urlopie, odpoczywając w Bieszczadach, podziwiając piękno gór i wychwalając Pana za tak fantastycznie stworzony świat.

Pan Jezus w swej dobroci myśli o swoich towarzyszach – widząc ich trud, posyła w miejsce ustronne, aby tam mogli odpocząć. Sam pozostaje na posterunku – zawsze jest zaangażowany w dzieło zbawienia człowieka, nie ma czasu na odpoczynek. Jak pisze o. Innocenzo Gargano, włoski kameduła, Pan Jezus odpoczął dopiero na Krzyżu.

Druga scena to radość z ewangelizacji (Ewangelizacja Nadmorska, Oaza wakacyjna i itp.), powrót do „bazy”, by podzielić się z innymi braćmi działaniem mocy Bożej i Bożego Słowa wśród ludzi. To jest zawsze doświadczenie obecności żywego Boga pośród swojego ludu, radości też z tego, że posługuje się takim słabym narzędziem i z tego, że te cuda dzieją się teraz (nie tylko przed dwoma tysiącami lat).

Dobroć Pana Jezusa objawia się w litości nad ludźmi, którzy są jak owce bez pasterza. Jezus jest Dobrym Pasterzem. Potrzebujemy Pasterza, który nas poprowadzi przez bezdroża życia, który ukaże cel wędrówki życiowej (niebo), by nie zagubić się w dzisiejszym świecie, który tak bardzo skoncentrowany jest na wymiarze horyzontalnym. Sursum corda! – w górę serca!. Nasze serca należą do Boga, one chcą wyczuć rytm serca Dobrego Pasterza i bić tak, jak serce Pana Jezusa.

——————————-

ks. Jacek Sokołowski MS – duszpasterz w Olsztynie

——————————-