Chleb życia Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Chleb życia
30 kwietnia 2020

Chleb życia

Czwartek, III Tydzień Wielkanocny, Rok A, II

Jezus powiedział do ludu:
«Nikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli go nie pociągnie Ojciec, który Mnie posłał; Ja zaś wskrzeszę go w dniu ostatecznym. Napisane jest u Proroków: „Oni wszyscy będą uczniami Boga”. Każdy, kto od Ojca usłyszał i przyjął naukę, przyjdzie do Mnie. Nie znaczy to, aby ktokolwiek widział Ojca; jedynie Ten, który jest od Boga, widział Ojca. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, ma życie wieczne.
Ja jestem chlebem życia. Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli. To jest chleb, który z nieba zstępuje: Kto go je, nie umrze. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało, wydane za życie świata».

(J 6, 44-51)


W starożytności biblijnej posiłki spożywano trzy razy w ciągu dnia. Dla ubogich chleb stanowił istotę pożywienia. Ewangelia w każdym punkcie opowiada się za ubogimi, pozbawionymi nawet tego, co konieczne. Nic więc dziwnego, że Jezus wybrał chleb jako materię dla pokarmu, którym jest Jego Ciało. Chciał bowiem, aby najbiedniejsi czuli się w szczególny sposób zaproszeni do spożywania Jego chleba.

Ziemski chleb obdarzał siłą, podtrzymywał kondycję, aby móc pracować. Przedłużał życie w sensie fizycznym. Chleb proponowany przez Jezusa przekazuje nam natomiast życie wieczne, które z natury przysługuje jedynie Bogu. W tym niezwykłym pokarmie otrzymujemy zmartwychwstałego Pana. Z tej właśnie przyczyny Eucharystia jest nazywana chlebem mocarzy, ponieważ ludzi słabych, ulotnych jak piasek, zamienia w skałę. Sakramentalna obecność Jezusa w nas sprawia, że możemy oprzeć się każdemu uciskowi, utrapieniu. Nie dokonuje się to w sposób automatyczny, ale zawsze poprzez wiarę w Niego. Kto spożywa ten Chleb, nie umrze. Jezus gwarantuje nam nieśmiertelność. Owszem, przyjdzie moment, w którym trzeba będzie zostawić wszystko. Śmierć jednak okaże się jakby sen, po którym nastąpi przebudzenie. Życie Boże obecne w nas dzięki spożywaniu Eucharystii nie zna żadnych ograniczeń typu: trumna, grób, ziemia, cmentarz. Wieczność będzie jak zaczęty i nigdy niedokończony nowy rozdział życia.

Chleb Jezusa jest darem. Jezus zstąpił z nieba i pozostał z nami jako pokarm. Nic nie musimy za niego płacić. Jest całkowicie darmowy jak manna w Starym Testamencie. Jedynie w tym punkcie istnieje podobieństwo między tymi dwoma pokarmami. Znaczące są natomiast różnice. Manna wzmacniała siły Izraelitów, aby nie ustali w drodze do Ziemi Obiecanej. Eucharystia udziela natomiast wewnętrznej mocy, jednoczy z Jezusem, aby dojść bezpiecznie do życia wiecznego, które zaczyna się już teraz dzięki wierze oraz przyjmowanej Eucharystii, która jest wyrazem.

Chleb Jezusa jest Jego Ciałem wydanym „na korzyść” (greckie hyper) całego świata. Cały zatem świat korzysta z dobrodziejstwa tego Chleba (Ciała). Świat jest rozumiany tutaj w sensie wszystkich ludzi. Owoce śmierci i zmartwychwstania Jezusa są dla dobra całej ludzkości. Również Eucharystia przyjmuje ten wymiar. Mogą spożywać ją tylko wierzący, ale jej skutki dotyczą wszystkich. Jezus pozostał sakramentalnie na ziemi, kocha i błogosławi wszystkich. Jego obecność ma przypominać, że uczynił ze swego życia dar dla każdego człowieka, potwierdzony wylaną przez Niego Krwią.

——————————-

ks. dr hab. Stanisław Witkowski MS – biblista, UJPII w Krakowie

——————————-