Boża łaska silniejsza niż ludzka słabość Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Boża łaska silniejsza niż ludzka słabość
18 sierpnia 2022

Boża łaska silniejsza niż ludzka słabość

Czwartek, XX Tydzień zwykły, Rok C, II

Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść.
Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali.
Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.
Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami.
Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka nieubranego w strój weselny. Rzekł do niego: „Przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?” Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych».

(Mt 22, 1-14)


Gdy czytamy słowo z liturgii przeznaczonej na kolejne dni w ciągu roku to możemy zauważyć, że bardzo często w tych tekstach człowiek ukazany jest jako błądzący, grzeszny, odwracający się od Boga, gardzący Jego przykazaniami. Nie inaczej jest i w dzisiejszej liturgii, gdzie w pierwszym i drugim czytaniu występuje podobne zjawisko. To nie jest przypadkowe.

Mamy gdzieś w sobie głęboko zakodowaną skłonność do grzechu, podlegamy osobliwemu misterium iniquitatis – tajemnicy nieprawości, jak to przetłumaczył św. Hieronim (2 Tes 2,7), a w innym miejscu celnie św. Paweł wyrazi: „chcę czynić dobro, a narzuca mi się zło. Nieszczęsny ja człowiek” (por. Rz 7, 19. 24).

Jednak zazwyczaj z tą ludzka słabością zestawiona jest Boża świętość, by pokazać nam, że tylko łaska Boża, inicjatywa Pana może nas ocalić. W tym kontekście przejmująco brzmią słowa z pierwszego czytania: “Moje imię jest zbezczeszczone na oczach ludów obcych przez was (…) zabiorę was spośród ludów (…), pokropię was czystą wodą, abyście się stali czyści (…), dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza” (Ez 36, 23 -26).

Sami z siebie nic nie możemy uczynić, możemy wołać do Boga, który naprawdę jest miłosierny i wspaniałomyślny. On jest w stanie dokonać transplantacji naszego serca i wypełnić je swoim duchem, zabierając z niego ducha tego świata. Panie daj nam nowe serce!

——————————-

ks. Jacek Sokołowski MS – duszpasterz w Olsztynie

——————————-

 

 

Nadchodzące wydarzenia

29 styczeń - Wieczór uwielbienia z Maryją

3-5 luty - Kurs Nowe życie z Bogiem

10–12 luty - Rekolekcje dla porzuconych

10-12 luty - Rekolekcje Trzeźwościowe

16-19 luty - Rekolekcje o spowiedzi z możliwością spowiedzi generalnej

3-5 marzec - Rekolekcje o miłosiernym Ojcu

21-23 kwiecień - Rekolekcje dla małżeństw niesakramentalnych


pokaż wszystkie


„Aby być świętym, trzeba być szalonym. Trzeba stracić głowę. To, co nas powstrzymuje od świętości, to brak refleksji, zastanowienia, modlitwy, zjednoczenia z Bogiem, którego do świętości koniecznie potrzeba.”
(św. Jan Vianney)
    "