Bóg wkraczający w historię Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Bóg wkraczający w historię
25 grudnia 2020

Bóg wkraczający w historię

Uroczystość Narodzenia Pańskiego, Piątek, Oktawa Narodzenia Pańskiego, Rok B, I

Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama.
Abraham był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci; Juda zaś był ojcem Faresa i Zary, których matką była Tamar. Fares był ojcem Esroma; Esrom ojcem Arama; Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem Naassona; Naasson ojcem Salmona; Salmon ojcem Booza, a matką była Rachab. Booz był ojcem Obeda, a matką była Rut. Obed był ojcem Jessego, a Jesse ojcem króla Dawida.
Dawid był ojcem Salomona, a matką była dawna żona Uriasza. Salomon był ojcem Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy; Asa ojcem Jozafata; Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza; Ozjasz ojcem Joatama; Joatam ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza; Ezechiasz ojcem Manassesa; Manasses ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza; Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci w czasie przesiedlenia babilońskiego.
Po przesiedleniu babilońskim Jechoniasz był ojcem Salatiela; Salatiel ojcem Zorobabela; Zorobabel ojcem Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim ojcem Azora; Azor ojcem Sadoka; Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda; Eliud ojcem Eleazara; Eleazar ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba; Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem.
Tak więc od Abrahama do Dawida jest w sumie czternaście pokoleń; od Dawida do przesiedlenia babilońskiego czternaście pokoleń; od przesiedlenia babilońskiego do Chrystusa czternaście pokoleń.
Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak.
Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie.
Gdy powziął tę myśl, oto Anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: «Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do Siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, on bowiem zbawi swój lud od jego grzechów». A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: «oto dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel», to znaczy Bóg z nami.
Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił Anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie, lecz nie zbliżał się do Niej, aż porodziła Syna, któremu nadał imię Jezus.

(Mt 1, 1-25)


Dzisiejsze fragment Ewangelii otrzymujemy, przeżywając kolejne w naszym życiu Święta Bożego Narodzenia. Słowo Boże nakreśla nam bardzo konkretny moment historii, akcentując rozporządzenie cezara Augusta i zarządzony spis ludności. Przywołanie tego faktu uświadamia nam, że Bóg stał się człowiekiem w konkretnym czasie, w danym kontekście historycznym. Możemy z tego wyciągnąć wniosek dla naszego życia, a dokładnie, że wkroczył On także w moją osobistą historię i nie przestaje jej prowadzić, towarzysząc w mojej pielgrzymce wiary.

Każdy moment historii ma swoją specyfikę. Dziś naszą historię naznacza często lęk związany z trwającą epidemią. Bóg po raz kolejny wkracza w historię, poprzez coroczną celebracją Uroczystości Narodzenia Pańskiego i mówi nam przez anioła: „Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu; dziś bowiem w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan.” Ogłasza pokój Tobie i mnie. Głęboki pokój, który przynosi nam, często zmęczonym przez lęk i niepewność. Przynosi pokój zapewniając o swojej miłującej Obecności…

——————————-

ks. Maciej Wilczek MS – duszpasterz w Warszawie

——————————-