Błogosławieństwa i ostrzeżenia Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Aktualności   ❯   Błogosławieństwa i ostrzeżenia
7 września 2022

Błogosławieństwa i ostrzeżenia

Środa, XXIII Tydzień zwykły, Rok C, II

Wspomnienie św. Melchiora Grodzieckiego, prezbitera i męczennika

Jezus podniósł oczy na swoich uczniów i mówił:
«Błogosławieni jesteście, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże.
Błogosławieni, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie nasyceni.
Błogosławieni, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie.
Błogosławieni jesteście, gdy ludzie was znienawidzą i gdy was wyłączą spośród siebie, gdy zelżą was i z powodu Syna Człowieczego odrzucą z pogardą wasze imię jako niecne: cieszcie się i radujcie w owym dniu, bo wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili prorokom.
Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebraliście już pociechę waszą.
Biada wam, którzy teraz jesteście syci, albowiem głód cierpieć będziecie.
Biada wam, którzy się teraz śmiejecie, albowiem smucić się i płakać będziecie.
Biada wam, gdy wszyscy ludzie chwalić was będą. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili fałszywym prorokom».

(Łk 6, 20-26)


Dzisiejsza ewangelia według św. Łukasza daje nam nie osiem błogosławieństw, jak to czyni Ewangelia według św. Mateusza, ale tylko cztery błogosławieństwa. W przeciwieństwie do Ewagelii według św. Mateusza, mamy także cztery biada, które symetrycznie odbijają sytuację na przeciwną, jaka jest w błogosławieństwach. Błogosławieństwu dla biednych: „Błogosławieni jesteście, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże”, ewangelista przeciwstawia groźbę dla bogatych: „Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebraliście już pociechę waszą”. To odwrócenie jeszcze bardziej widać w dwóch następnych błogosławieństwach i w dwóch ostrzeżeniach tzn., ci którzy teraz głodują będą nasyceni oraz ci, którzy teraz płaczą będę się śmiać. W ostrzeżeniach mamy odwrócenie sytuacji: ci, którzy teraz są syci, będą cierpieć głód natomiast ci, którzy teraz się śmieją będą płakać.

Ewangeliście jednak nie chodzi o zmienność sytuacji życiowych, tzn raz mamy wiele dóbr i jesteśmy syci nie odczuwamy głodu, nie smucimy się, ale może za chwilę tak się zdarzyć, że zbiedniejemy nie mamy co do garnka włożyć i nie rzadko przychodzi wraz głodem smutek i możemy nawet uronić łzę. Ewangeliście chodzi o pewien stan duchowy, który się rozciąga na całe życie, tzn że ktoś jest bogaty przez całe życie i nie umie się dzielić swoim dobrami, a ktoś przez całe życie cierpi głód i niedostatek z powodu nierówności społecznej, na którą nic nie może zaradzić, jak w tej przypowieści o bogaczu i Łazarzu i też odpłata dokonuje się już po śmierci, gdzie bogacz cierpi głód duszy, a Łazarz doświadcza pociechy na łonie Abrahama.

Pismo św. idzie jednak dalej niż ta prosta perspektywa wyrażona w dzisiejszej Ewangelii św. Łukasza. W błogosławieństwie w Ewangelii św. Mateusza jest mowa o ubogich w duchu. Nie wystarczy być ubogim, ale trzeba wyrażać odpowiednią postawę nie pożądania bogactw. Można być ubogim i można jednocześnie bardzo chcieć być bogatym do tego stopnia, że kiedy nadarzy się okazja stania się bogatym, ubogi zapomina o swojej poprzedniej sytuacji bycia ubogim i tak zatwardza swoje serce, że nie chce pomóc innym ubogim. Bogaty może też być ubogim w duchu, tzn choć obfituje w dobra to jednak nie przywiązuje swojego serca do dóbr, ale umie się nimi dzielić i pomagać innym w potrzebie a szczególnie ubogim.

Tę pogłębioną perspektywę widzimy w dzisiejszym pierwszym czytaniu z pierwszego listu św. Pawła apostoła do Koryntian. Św. Paweł w swoim liście daje taką radę bogaczom jak maja żyć: „ci zaś, którzy nabywają, jak gdyby nie posiadali; ci, którzy używają tego świata, tak jakby z niego nie korzystali”. Można w tych słowach św. Pawła dostrzec bogatych, posiadających dobra tego świata jak też używających tego świata. Św.Paweł radzi im aby umieli się dzielić swoim dobrami, tak jakby one do nich nie należały, ale do ubogich. Podobną radę św. Paweł kieruje do tych, którzy płaczą: „a ci, którzy płaczą, tak jakby nie płakali”. Możemy dostrzec ubogich w tych, którzy płaczą. Można powiedzieć, że św. Paweł odwołuje się tu wyraźnie do ducha ubóstwa. Tłumacząc tę radę św. Pawła, można powiedzieć, że św. Paweł radzi ubogim, aby żyli tak jakby nie byli ubodzy, jakby byli bogaci i nie potrzebowali dóbr. Św. Paweł radzi ubogim i bogatym, aby pożądali bogactw duchowych, łask którymi Bóg pragnie nas obdarzać w Swoim Synu Jezusie Chrystusie.

——————————-

ks. Waldemar Śmiałek MS

——————————-