„W owym czasie pojawił się Jan Chrzciciel i głosił na Pustyni Judzkiej te słowa: «Nawracajcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie». Do niego to odnosi się słowo proroka Izajasza, gdy mówi: «Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, dla Niego prostujcie ścieżki!»” Święty Jan Chrzciciel jest obok Maryji wielką postacią adwentową, jako ten który oczekuje na pojawienie się Mesjasza. Nie tylko oczekuje na Jego pojawienie się, ale także jako prorok Boży ma zadanie przygotować Panu lud doskonały, który także prostuje ścieżki ludzkie dając ludziom rady jak żyć według Bożych przykazań, także ma dar napominania, kiedy słyszymy jak w mocnych słowach wypomina faryzeuszom i saduceuszom ich obłudę: „A gdy widział, że przychodzi do chrztu wielu spośród faryzeuszów i saduceuszów, mówił im: «Plemię żmijowe, kto wam pokazał, jak uciec przed nadchodzącym gniewem? Wydajcie więc godny owoc nawrócenia, a nie myślcie, że możecie sobie mówić: „Abrahama mamy za ojca”, bo powiadam wam, że z tych kamieni może Bóg wzbudzić dzieci Abrahamowi. Już siekiera jest przyłożona do korzenia drzew. Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień.»” Święty Jan Chrzciciel jest także tym z proroków, który osobiście wskaże Mesjasza Pańskiego, św. Jan Chrzciciel jest głosem proroków, jest głosem Eliasza na którego pojawienie się także czekali ludzie Izraela. Wraz ze wskazaniem na Jezusa przez św. Jana Chrzciciela jako na Mesjasza Pańskiego, Baranka Bożego, gładzącego grzechy swojego ludu, czas oczekiwania, czas Adwentu dla ludu Bożego, ludu Izraela się zakończył.
Inną postacią adwentową, już wcześniej wspomnianą, jest Maryja, choć dzisiaj nie słyszymy o Niej w dzisiejszych czytaniach, to jednak poprzez Zwiastowanie i poczęcie w swoim łonie Syna Bożego, Maryja uosabia Adwent przez to, że tak jak lud czeka na Jego pojawienie się, tak Ona czeka na narodziny Mesjasza, swojego Syna, na Jego pojawienie się w sposób widoczny dla wszystkich. Choć jest On już obecny pośród Swojego ludu, będą w łonie Maryji, to jednak jest On ciągle niewidoczny dla ludzkich oczu. Kolejną postacią adwentową jest prorok Izajasz wspomniany już przez św. Mateusza w dzisiejszej ewangelii: „Do niego to odnosi się słowo proroka Izajasza, gdy mówi: «Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, dla Niego prostujcie ścieżki!»” Wiele z proroctw Izajasza jest cytowanych w czytaniach przeznaczonych na Adwent nie tylko na niedziele Adwentu, ale także na dni powszednie Adwentu. Dzisiaj także w pierwszym czytaniu słyszymy o Mesjaszu, pochodzącym od Dawida, potomka Jessego: „Wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści odrośl z jego korzeni. I spocznie na niej Duch Pański, duch mądrości i rozumu, duch rady i męstwa, duch wiedzy i bojaźni Pańskiej. Upodoba sobie w bojaźni Pańskiej.” Dalej słyszymy o głębokim pokoju jaki zapanuje w całym wszechświecie, w całej naturze nie tylko pomiędzy ludźmi: „Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem, pantera z koźlęciem razem leżeć będą, cielę i lew paść się będą pospołu i mały chłopiec będzie je poganiał. Krowa i niedźwiedzica przestawać będą z sobą przyjaźnie, młode ich razem będą legały. Lew też jak wół będzie jadał słomę. Niemowlę igrać będzie na gnieździe kobry, dziecko włoży swą rękę do kryjówki żmii. Zła czynić nie będą ani działać na zgubę po całej świętej mej górze, bo kraj się napełni znajomością Pana, na kształt wód, które przepełniają morze.” Na taki głęboki pokój, na przemianę całego wszechświata ciągle czekamy, która ma się dokonać przy drugim przyjściu Mesjasza, Jezusa z Nazaretu.
