Pierwsze czytanie dzisiejszej Liturgii Słowa jest bardzo symboliczne. Ukazuje scenę potopu, do którego doprowadziła ludzka niegodziwość. Pan Bóg walczy o człowieka, pomimo jego skłonności do złego. Potop to nawiązanie do chrztu świętego, w którego wodach umiera stary człowiek, rodzi się natomiast nowy, deszcz pada czterdzieści dni (tyle trwa Wielki Post), od zapowiedzi potopu przez Pana do rozpoczęcia opadów mija siedem dni (liczba pełni).
Powoli zbliżamy się do okresu Wielkiego Postu i przygotowania do Misterium Paschalnego. To czas oczyszczenia i nawrócenia, którego chce dokonywać Bóg w naszym życiu. Wydarzenia starotestamentalne są dla nas okazją, aby skorzystać z mądrości Bożej i próbować czytać własne życie w kontekście tajemnicy Chrystusa, który przyszedł, żeby wziąć na siebie nasze nieprawości i odnowić naszą skażoną naturę, aby wypełnić nas sobą, aby nas uratować.
