2021-11-02 Wtorek, Dzień Zaduszny Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Homilie   ❯   2021-11-02 Wtorek, Dzień Zaduszny

HOMILIA

Wtorek, XXXI Tydzień zwykły, Rok B, I

Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych

(Łk 23, 44-46. 50. 52-53; 24, 1-6a)


foto from https://pixabay.com/photos/

Tajemnica zmartwychwstania

Począwszy od chrztu w Jordanie Jezus rozpoczął swoją publiczną działalność. Na początku zadziwiał ludzi uzdrawiając, wskrzeszając i wyrzucając złe duchy. Kiedy uczniowie w końcu zdali sobie sprawę, że mają do czynienia z kimś więcej niż uzdrowicielem, że cuda, których są świadkami są znakami mówiącymi o głębokiej i niepojętej dla nich relacji Jezusa do Ojca, wówczas usłyszeli z Jego ust pierwszą zapowiedź męki.

Tego się nie spodziewali. Nie dopuszczali takiej myśli do siebie. Stopniowo jednak stawało się dla nich jasne, że ich Mistrz miał rację. Znowu mogli wyraźnie dostrzec coś, co często im umykało. W swoim egocentryzmie mogli myśleć, że więź Jezusa z Ojcem jest podobna do tego, co oni sami czuli w spotkaniu z Wszechmocnym. Nie rozumieli natury miłości, którą objawiał.

W dzisiejszej Ewangelii usłyszeliśmy ostatni akord życia Jezusa. Niewinny Baranek jest zabijany. Wszystkim wydaje się, że to moment klęski. Tymczasem Jezus wypowiada słowa, które ponownie każą nam uznać, że wciąż jeszcze nie zrozumieliśmy miłości, która łączy Go z Ojcem: „Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego”. Jezus widzi ten moment jako dar od Ojca i dar dla Ojca. Absolutnie nie czuje się okradziony z życia. On to życie w pełni wyraża.

Próbując podążać za Jezusem często docieramy do momentu, w którym czujemy się rozczarowani. Bóg niczym oblubieniec w Pieśni nad Pieśniami na chwilę pojawia się w jakimś wydarzeniu, by następnie się ukryć. Problemy, których rozwiązania oczekiwalibyśmy od Boga, a które jednak czasem towarzyszą nam latami, boleśnie wtłaczają w naszą głowę pytania: Czyżby Bóg mnie opuścił? Dlaczego nie interweniuje? Czyżby mnie nie kochał? Dlaczego się ukrył?

Bóg jednak robi nam miejsce. Nie chce uczynić nas marionetkami, które nie mają innego wyjścia jak wypełniać Jego wolę. Zostawia nam wolność i znając naszą kruchość drży na myśl czy dobrze tę wolność wykorzystamy. Czy przyjdziemy do Niego, by ofiarować Mu swoją miłość, czy też odwrócimy się od Niego w buncie? Zostawia nam przestrzeń, bo tylko tak możemy zaistnieć jako wolne osoby. Tylko tak możemy w pełni siebie wyrazić. Tylko tak możemy naprawdę wyrazić swoją miłość – nie przymuszeni do relacji z Nim, ale przychodząc do Niego z własnej woli. Właśnie taką miłość wyraził Jezus w momencie agonii. Ojciec zostawił Mu przestrzeń, a On wszedł w Nią i wypełnił ją swoją miłością. Dlatego to właśnie jest moment ukazujący pełnię życia.

Wspominając wszystkich wiernych zmarłych zwracamy się ku rzeczywistości śmierci. Odwieczny problem przemijalności, który świat banalizuje w filmowych scenach, w których ludzie giną tuzinami, bądź usuwa z pola widzenia jako zjawisko zbyt drastyczne, dla chrześcijanina staje się drogowskazem. Nasze ciało jest tajemniczo splecione z duchem. Dzięki ciału zasiane w nas życie Boże może się wyrazić poprzez gesty miłości, miłosierdzia, przebaczenia, modlitwy. Jednak najpełniejszy wyraz miłość znajduje właśnie w akcie ofiarowania życia. Miłość do Boga materializuje się w akcie całkowitego powierzenia się Mu. Śmierć przestaje być przerażającym zjawiskiem, staje się spełnieniem życia, wejściem do domu Ojca.

——————————-

ks. Marcin Ciunel MS – Rektor WSD Księży Saletynów, Kraków

——————————-

 

Nadchodzące wydarzenia
17
GRU
Kurs Przedmałżeński

Kurs Przedmałżeński i Nauki Przedślubne z Poradnią... czytaj więcej

narzeczeni

Godzina rozpoczęcia 19:00

10
LUT
Rekolekcje o spowiedzi i ze spowiedzią generalną

Zapraszamy na: REKOLEKCJE – o spowiedzi i przygotowujące do... czytaj więcej

Godzina rozpoczęcia 18:45


Wstawiennictwu Maryi polecamy:
wszystkich dotkniętych pandemią, chorych , cierpiących, zrozpaczonych, osamotnionych. Niech Pani z La Salette przyniesie nadzieję zatroskanym, radość smutnym i wieczne szczęście dla zmarłych. Niech ten trudny czas wzmocni wiarę i ufność w niezmierzone Boże miłosierdzie.

„W życiu nie chodzi o szczęście, lecz o dobre życie.”
(Barbara Skarga)
< POCZTÓWKA VIDEO Z DĘBOWCA >

< NOWOŚCI BIBLIOTEKI CENTRUM POJEDNANIA >