2020-05-08 Piątek, Uroczystość św. Stanisława Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Homilie   ❯   2020-05-08 Piątek, Uroczystość św. Stanisława

HOMILIA

Piątek, IV Tydzień Wielkanocny, Rok A, II

Uroczystość św. Stanisława, biskupa i męczennika, Głównego Patrona Polski

(J 10, 11-16)


Pasterz i owce

Uroczystość Św. Stanisława, okoliczności jego męczeńskiej śmierci, są okazją do refleksji nad relacjami dwóch światów: doczesnym i wiecznym. Świat doczesny, królestwo, którym rządzi władza świecka i wieczny, a więc Boże Królestwo, zarządzany przez następców Chrystusa. Zarówno jeden, jak i drugi świat potrzebuje dobrych pasterzy, którzy będą służyć człowiekowi, oddając swoje życie w tej służbie. Życie jest sprawdzianem tego, jaki jest pasterz. Czy pasterz żyje dla siebie, czy dla drugich. Czas życia św. Stanisława przypada na okres naszej historii trudny. Państwem Polskim rządził wówczas król Bolesław Śmiały a biskup Stanisław ze Szczepanowa zasiadał na stolicy biskupiej. Polska była szarpana konfliktami a wewnętrznie rozbita była na dzielnice. Początkowo relacje miedzy biskupem a królem były dobre ale wkrótce nastąpił konflikt. Z braku źródeł nie znane są przyczyny, które naraziły go na konflikt z królem Bolesławem. Według późniejszych tradycji biskup wstawiał się za wiernymi uciskanymi i zbytnio karanymi przez króla, wyrzucał mu także niemoralne życie. Efektem tego konfliktu była krwawa tragedia, która nastąpiła 8 maja 1079 roku. Biskup, który wówczas celebrował mszę św. w kościele św. Michała na Skałce, padł zabity przez siepaczy królewskich, albo też przez samego króla. Na skutek tych wydarzeń król musiał uchodzić z kraju, natomiast pamięć o życiu i działalności biskupa przetrwała wieki. Każdego roku dla upamiętnienia tego wydarzenia wyrusza procesja za Skałki na Wawel, pełna dostojników kościelnych i świeckich.

Ta dramatyczna historia rozegrała się dawno, dziewięć wieków temu, a jednak do dziś wzbudza emocje. Pamięć o św. Stanisławie odegrała ogromną rolę w kształtowaniu polskiej świadomości narodowej. Podczas pierwszej wizyty w Polsce Św. Jana Pawła II w 1979 r. komunistyczne władze w rozmowach z przedstawicielami Kościoła toczyły walkę o termin pielgrzymki. Nie chciały się zgodzić, aby Papież przybył do Polski w maju na uroczystości związane z 900. rocznicą krakowskiego biskupa. Do dzisiaj przeciwnicy biskupa nazywają go zdrajcą, bo wystąpił przeciw królowi. Zwolennicy czczą go i szanują, bo wystąpił w obronie uciskanych. Gdzie zatem leży prawda? Znajdziemy ją w Ewangelii. Spójrzmy na słowa z dzisiejszej Ewangelii: „Dobry pasterz oddaje życie za owce”. Czyż św. Stanisław nie oddał swego życia w obronie swego ludu? Nie potrzeba nam innych dowodów na Jego świętość niż słowa samego Chrystusa?
Czasy współczesne przynoszą nam również podobne sytuacje. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu Prymas Polski Kardynał Stefan Wyszyński musiał długie lata siedzieć w więzieniu, bo stawał w obronie prawdy. 21 maja 1953 r. Prymas przesłał Bolesławowi Bierutowi memoriał, będący odpowiedzią Episkopatu na ataki wymierzone w Kościół katolicki oraz na próby jego podporządkowania komunistycznym władzom. W jego ostatnich słowach biskupi stwierdzali: „Rzeczy Bożych na ołtarzu cesarza składać nam nie wolno. Non possumus! (Nie możemy)”.

Przed kilkunastoma laty byliśmy świadkami ohydnego mordu dokonanego na ks. Jerzym Popiełuszce, który zginął tylko dlatego, że stawał w obronie prostych ludzi wierzących. Historia jest utkana z napięć miedzy władzą świecką i kościelną. Zadaniem pasterza jest bronić prawdy Ewangelii. Nawet wtedy, gdy trzeba upomnieć króla, prezydenta. Tak czynił św. Stanisław. Był „wyrzutem sumienia” dla króla, tak jak Jan Chrzciciel dla Heroda i Herodiady. Był on konsekwentny w swym życiu ufając całkowicie Chrystusowi. Jakże pouczającym może być dla nas fakt, że bp Stanisław umiera przy ołtarzu, sprawując eucharystię, łącząc ofiarę swego życia z ofiarą Chrystusa, podczas gdy król umiera w samotności, na wygnaniu, z daleka od powierzonego sobie ludu. Biskup Stanisław daje nam wspaniały przykład wierności, prawowitości i bezkompromisowości wobec zła i niesprawiedliwości, budujący przykład zjednoczenia się z Jezusem Dobrym Pasterzem, który daje życie za swe owce.

——————————-

ks. Kazimierz Wolan MS – duszpasterz, rekolekcjonista pracuje w „Centrum Pojednania” w Dębowcu

——————————-

 

Nadchodzące wydarzenia
05
CZE
Kurs przedmałżeński – Nauki przedślubne

Zapraszamy na Kurs Przedmałżeński 5 - 7 czerwca 2020 roku... czytaj więcej

narzeczeni

Godzina rozpoczęcia 19:00

02
PAŹ
Różańcowe Dni Skupienia

Różańcowe Dni Skupienia Termin:  2-4 października... czytaj więcej

Godzina rozpoczęcia 18:00

16
PAŹ
Pojednanie z kryzysem wieku średniego

Sesja "Pojednanie z kryzysem wieku średniego" prowadzona jest w... czytaj więcej

dla osób powyżej 35 roku życia

Godzina rozpoczęcia 18:00


Wstawiennictwu Maryi polecamy:
10-cio miesięczną Jowitę prosząc o łaskę zdrowia;
Anetę będącej w błogosławionym stanie;
kapłanów prosząc o wierność powołaniu;
małżeństwo Konrada i Agnieszki

Droga życia

„Aniołowie w niebie mają Królową, ale my mamy Matkę i tą Matką jest Maryja.”
(św. Bernard)
< POCZTÓWKA Z DĘBOWCA >

Foto z Dębowca

< NOWOŚCI BIBLIOTEKI CENTRUM POJEDNANIA >