2019-04-11 Czwartek V Tydzień Wielkiego Postu Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Homilie   ❯   2019-04-11 Czwartek V Tydzień Wielkiego Postu

HOMILIA

Czwartek, V Tydzień Wielkiego Postu, Rok C, I

(J 8, 51-59)


Pamięć Kościoła Janowego

Kościele Janowy końca pierwszego wieku, jaką pamięć o swoim i naszym Mistrzu utrwaliłeś i z nami się nią dzielisz? Jako nie-Żydzi niewiele z tych słów rozumiemy. To wy, Janowi uczniowie, jesteście pomostem pomiędzy czasami początków Izraela, sięgającymi ojca zawierzenia – Abrahama, a Jezusem, który o sobie mówi „zanim Abraham stał się, Ja jestem”.

Owo „Ja Jestem” brzmi jak głos z ognistego krzewu, przed którym stał Mojżesz, gdy usłyszał, że „Ja Jestem” (Jahwe) posyła go do faraona, aby ocalił swój lud z Egiptu. Tekst z Janowego świadectwa odsłania nam nowy ognisty krzew, którym jest Jezus. Jego współbracia nie dostrzegają tego i nie zdejmują przed nim sandałów. Również słowa, które od Niego słyszą, nie wyznaczają dla nich nowej drogi życia, lecz ich bulwersują i oburzają. Jego nauka ma być nową Torą? Ma chronić przed śmiercią? Rozmówcy Jezusa znają naukę Bożą jako Torę Mojżeszową, święte pisma (hebr. Kitwei ha-kodesz), które nawet charyzmatycznych proroków nie ochroniły przed śmiercią. Zdawałoby się, że horyzont wyobraźni Żydów kończy się na prawodawcy Mojżeszu, który utrwalił w swoim dziele zakazy i nakazy, wskazujące jak żyć, aby pełnić wolę Bożą. Żydzi, słysząc nauczanie Jezusa, nie mają na Niego innego określenia jak „opętany”. Przecież znajdują się w świątyni jerozolimskiej, w której – jak wierzą – mieszka chwała Boża, a czytane słowa Prawa Mojżeszowego wyznaczają od wieków ich drogę życia.

A ty, Janowy Kościele – po przeszło siedemdziesięciu latach od „wydarzenia Jezusa”, kiedy nie ma już świątyni jerozolimskiej, ekonomia Boża względem rozproszonego starego Izraela z jego Mojżeszową Torą niemal się wyczerpała, a rozbrat między nim i wspólnotami judeochrześcijan pogłębiał się – dzielisz się z nami coraz dojrzalszą wiarą w swojego Mistrza, ukazując Go jako otoczonego przez swojego Ojca chwałą, co czyni z Niego nową świątynię jerozolimską. Opowiadasz o swym Panu jako znającym swojego Ojca, co oznacza nieokreśloną bliskość między Nimi i tajemniczą jedność. Pozostawiasz nas z tą tajemnicą przenikniętą radością, którą podziela nawet Abraham, o nastaniu „Jego dnia” jako apogeum dziejów Izraela od czasów Ojca Zawierzenia i cezurą rozpoczynającą czasy Kościoła.

Czy Kościół XXI wieku zachowa ową pamięć Kościoła Janowego i ustrzeże ten powierzony depozyt? Czy będzie chciał słyszeć ten głos z nowego Gorejącego Krzewu? Czy nasz horyzont życia kończy się na doczesności? Czy pociąga nas możliwość drogi, która nie kończy się śmiercią, lecz może prowadzić do pełni wyzwolenia i ocalenia?

——————————-

prof. dr hab. Krzysztof Pilarczyk – historyk religii, judaista i biblista, mieszka w Krakowie

——————————-

 

Nadchodzące wydarzenia
23
KWI
26
KWI
Życie w promieniach miłosierdzia

Zapraszamy na rekolekcje o Bożym miłosierdziu Zapisy: tel.... czytaj więcej

Godzina rozpoczęcia 18:00

14
CZE
Różańcowe dni skupienia

  Odmawiajcie Różaniec! - Wezwanie do modlitwy... czytaj więcej

Rodzina

Godzina rozpoczęcia 16:00

Śmierć na krzyżu

„Chrystus zajął ostatnie miejsce na świecie
– krzyż –
i właśnie z tą radykalną pokorą odkupił nas
i nieustannie nam pomaga.”
(Benedykt XVI)