2019-03-15 Piątek I Tydzień Wielkiego Postu Centrum Pojednania La Salette, Dębowiec
Homilie   ❯   2019-03-15 Piątek I Tydzień Wielkiego Postu

HOMILIA

Piatek, I Tydzień Wielkiego Postu, Rok C, I


foto from https://pixabay.com/

Sprawiedliwość faryzeuszów

Słowo „faryzeusz” powszechnie używa się jako określenie hipokryty, obłudnika, fałszywca, szarlatana, dwulicowca. Kojarzone jest z diabolicznym bazyliszkiem, farbowanym lisem czy podstępnym wilkiem w owczej skórze. Tymczasem faryzeusze to ugrupowanie, z którym Jezus ideowo się utożsamiał. Dlaczego faryzeusze byli tak Mu bliscy? Po pierwsze, ponieważ zwalczali wpływy hellenizmu w judaizmie, a więc przeciwstawiali się wszelkim formom idolatrii. Dalej: uznawali tradycję ustną, a więc interpretację Tory, przyjmując ją za podstawę życia religijnego. Przykładali ogromną wagę do ścisłego przestrzegania przepisów Prawa Bożego i troski o czystość rytualną – według nich bowiem, całe życie ludzkie miało być nieustanną służbą Bogu. A nade wszystko wierzyli (w odróżnieniu od sadyceuszów) w nieśmiertelność duszy i zmartwychwstanie ciała. Mimo to, Jezus potrafił ich też w ostrych słowach skarcić, gdy się wewnętrznie nie nawracali nazywając „grobami niewidocznymi, po których ludzie bezwiednie przechodzą” (Łk 11, 44). Jednak gdy w roku śmierci Jezusa Pascha wypadła w Szabat, i między faryzeuszami a starszyzną żydowską powstał spór, czy zrobić wyjątek i Paschą zastąpić dane przez Boga jako nieodwoływalne świętowanie Szabatu, Ten opowiedział się po stronie faryzeuszy. Tak jak oni wraz ze swymi uczniami przeniósł jej obchodzenie na czwartek. (Można tu nadmienić, że powyższy spór pozwolił Jezusowi zrealizować swoją misję zbawczą – sprawował ostatnią wieczerzę w dzień Paschy przyjęty przez faryzeuszów, a umierał jak baranek paschalny w dzień Paschy wyznaczony przez starszyznę żydowską).

Nikodem, który przyszedł do Jezusa nocą, aby zapytać, czym jest wiara, był faryzeuszem, był nim też Józef z Arymatei, który odstąpił Mu swój własny grób, a przedtem przyszedł do Piłata z prośbą o wydanie ciała Chrystusa po Jego śmierci krzyżowej. Wreszcie faryzeuszem był Szaweł z Tarsu, który po latach zwalczania chrześcijan w przekonaniu, że chroni w ten sposób wiarę w jedynego Boga (faryzeusze bardzo troszczyli się o czystość judaizmu i jedność jego wyznawców), wskutek interwencji Zbawiciela, stał się najgorliwszym Apostołem, krzewicielem Kerygmatu.

Pogardliwe traktowanie faryzeuszy przez chrześcijan, wyrażane właśnie w przywołanym wyżej słownictwie, w gruncie rzeczy wynika z niewiedzy. Dlaczego członkowie tego ugrupowania na każdym kroku sprawdzali Chrystusa? Ponieważ czekali na Mesjasza i dociekali, czy Chrystus nie jest uzurpatorem, jak różni inni, pociągający za sobą Żydów swoim rzekomym mesjanizmem. Tak więc, gdy patrzy się na wiarę faryzeuszy i chrześcijan z perspektywy teologicznej – różnica dotyczy sposobów pojmowania miłości i wierności Najwyższemu.

W powyższym fragmencie biblijnym pochodzącym z Kazania na Górze Chrystus przywołuje sprawiedliwość faryzeuszów w wierze, która była przez nich traktowana bardzo poważnie – nie deprecjonuje jej więc, jak sądzą niektórzy, lecz traktuje jako punkt odniesienia, niejako stawiając poprzeczkę jeszcze wyżej. A robi to, dokonując interpretacji Prawa Bożego metodą stosowaną właśnie przez faryzeuszów, czyli rozwijając i pogłębiając znaczenie tego, co jest zapisane w Torze. To ta egzegeza prowadzi do rozszerzenia znaczenia słowa „zabójstwo” na gniew, sądzenie, znieważanie i lekceważenie drugiego. Jezus, podobnie jak faryzeusze, podkreśla fakt istnienia piekła (w które nie wierzyli sadyceusze) i zachęca do pojednania, podkreślając potrzebę proszenia o przebaczenie, nawet wtedy, gdy obiektywnie ma się rację: „Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam wspomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przez ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim!”. Przestrzega też przed opieszałością używając w tym celu bardzo plastycznego obrazu: „Pogódź się ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jesteś z nim w drodze, by cię przeciwnik nie podał sędziemu, a sędzia dozorcy, i aby nie wtrącono cię do więzienia. Zaprawdę, powiadam ci: nie wyjdziesz stamtąd, aż zwrócisz ostatni grosz”. Nie musi to oznaczać stricte ścieżkę prawną, lecz bardzo różne konsekwencje trwania przy swojej racji, demaskujące naszą pychę i zatwardziałość serca.

Kazanie na Górze – serce chrześcijaństwa to traktat judaistyczny utrzymanym w stylistyce interpretacji faryzejskiej. Prawo, gorliwie przestrzegane przez faryzeuszy, zyskuje tu nowe znaczenie – Jezus nie nakłada swoim wyznawcom ciężaru nie do uniesienia. On przekazuje, że mogą to wszystko czynić Jego mocą, czyli: jeśli chcesz iść za Nim, będziesz mógł dokonywać rzeczy niemożliwych, stając się widocznym znakiem tego, że Chrystus zwyciężył śmierć, także tę objawiającą się cierpieniem w relacjach z innymi. Ale wcześniej sam musisz doświadczyć łaski pojednania z tym, kto „ma coś przeciw tobie”.

——————————-

prof. dr hab. Sławomir Jacek Żurek – Kierownik Katedry Dydaktyki Literatury i Języka Polskiego; Kierownik Pracowni Literatury Polsko-Żydowskiej; Dyrektor Międzynarodowego Ośrodka Badań nad Historią i Dziedzictwem Kulturowym Żydów Europy Środkowej i Wschodniej KUL

——————————-

 

Nadchodzące wydarzenia
24
MAJ
Kurs Filipa

 w Sanktuarium Matki Bożej Saletyńskiej w Dębowcu Kiedy? 24 –... czytaj więcej

osoby dorosłe

Godzina rozpoczęcia 18:00

14
CZE
Różańcowe dni skupienia

  Odmawiajcie Różaniec! - Wezwanie do modlitwy... czytaj więcej

Rodzina

Godzina rozpoczęcia 16:00

28
WRZ
Pielgrzymka do Niepokalanowa

  Zapraszamy na pielgrzymkę do Niepokalanowa, która... czytaj więcej

Godzina rozpoczęcia 06:00


Módlmy się za przyczyną Matki Bożej Saletyńskiej o powrót do zdrowia dla Marzeny i Bożeny.

Maryja Matka

„Najświętsza Panna! Cóż mogę wam o Niej powiedzieć? To moja Matka!…”
(św. Teresa z Lisieux)